NO WHERE CAFE - STRICTLY FOR SMOKERS

΄Ιντα ΄πετε;;;

6 Ιανουαρίου, 2008
Σχολιάστε

Δεν αγαπάτε τις γιορτές;;;

Χα! Τι κι αν … τι κι αν δεν … τις αγαπάτε! Τι κι αν είστε τι κι αν δεν είστε από κείνους τους πολλούς- και πρέπει να το παραδεχτώ ότι είναι πολλοί- που υποφέρουν τις γιορτάδες! Σας αρέσει δεν σας αρέσει -και κανονίστε, καλύτερα για σας, να σας αρέσει- οι γιορτές ήρθαν, πάντα θα ΄ρχονται! Πέρασαν -πάντα θα περνάνε- και να ΄μαστε καλά να λέτε να τις γιορτάζουμε!

 Εμένα πάλι δεν μ΄αρέσει το μετά τις γιορτές! Και ειδικά όλες αυτές οι υποσχέσεις που δίνουμε …

Τι που οι γιορτές ήρθαν και πέρασαν! Εμείς εκεί, τα ίδια και τα ίδια! Τα ίδια κάνουμε -τρώμε, πίνουμε, μουρμουρίζουμε-, τα ίδια κηρύττουμε -δεν θα ξαναφάω τόσο, δεν θα ξαναπιώ τόσο-, και κυρίως τα ίδια λέμε, ισχυριζόμαστε και υποσχόμαστε! Μπλα μπλα μπλα … μια καινούργια αρχή, θα … θα ….  μπλα …, μπλα-μπλα …

Ναι κυρίως, λέμε, κυριοτερότερα αποφασίζουμε και κυριοτερότατα υποσχόμαστε! Μάααλιστα  υποσχόμαστε και μάαααλιστα αλλαγές!  Και πρόκειται περικαλώ  περί καινοτομιών δραστικών,  σπαστικών, ριζοσπαστικών και ………! Ευτυχώς που όλες αυτές οι αλλαγές και κυρίως οι υποσχέσεις έχουν να κάνουν μόνο με τον κύριο εαυτούλη μας! Γιατί αν είχαν να κάνουν και με άλλους … σωθήκαμε! Σωθήκαμε κι εμείς, σωθήκανε κι αυτοί και θα περίμεναν πολύ ακόμη να σωθούν και ο σώζων εαυτώ σωθήτω και … εις τους αιώνας των αιώνων … αμήν! Τί λέγαμε;;;

ΚΑΛΗ ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΧΡΟΝΙΑ … ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΚΑΛΑ, ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ …

΄Εδωσα λόγο!

α) κόβω το τσιγάρο

β) αρχίζω καθημερινή -και όχι διά απλών νοημάτων- γυμναστική

γ) τέρμα ψωμιά, κρουασάν, πίτες, μακαρόνια, γλυκά

δ) αρχίζω ΚΑΙ υγιεινή διατροφή 

ε) και τέρμα στρες και τέρμα νεύρα!

Μάλιστα αυτά τα λίγα! Βέβαια και λίγα είναι αλλά αυτά μου ΄ρχονται αυτή τη στιγμή στο μυαλό! Και φυσικά όλα αυτά, αρχής γενομένης από Πρωτοχρονιάς! Δηλαδή όχι κι ανήμερα αλλά που λέει ο λόγος  … Γιατί από Πρωτοχρονιάς; Γιατί έτσι το θέλει η παράδοση! Τι πα΄να πει γιατί από Πρωτοχρονιά; Γιατί όλα συνήθως από …Πρωτοχρονιά τα κόβουμε! Πως αρχίζουμε δίαιτα πάντα από… τη Δευτέρα; ΄Ετσι!  Βολικό ε; Φυσικά … βολικά και να μας βολεύει  το διαλέξαμε! Κι ελπίζουμε ότι έτσι θα γίνει! ΄Οπως τότε με το ΠΑΣΟΚ καλέ!  ΄Ετσι δεν ελπίζανε και τότε οι περισσότεροι, σε αλλαγή κυβέρνησης και αλλαγή πραγμάτων και τελικά άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς; ΄Ε έτσι και τώρα! Αλλαγή χρόνου έχουμε και εις αλλαγήν των πραγμάτων ελπίζουμε! Μερικοί βέβαια μπορεί να περιμένουν ακόμα αυτήν ταύτην την του ΠΑΣΟΚ -που ούτε την είδαμε κι ούτε την απαντήσαμεν κι ας την είχαν υποσχεθεί «άντρες» επιφανείς, σπουδαίοι και δυνατοί- όμως εμείς ας δούμε καλύτερα τι θα γίνει με τη δική μας αλλαγή που ως άνθρωποι απλοί, αδύναμοι κι ανίσχυροι … υποσχόμαστε!  

Ας αφήσουμε μωρ΄του τα του Πασόκ κι ας πιάσουμε τα δικά μας!

Κάτι χρόνια πάνε τώρα που κάθε 1η του χρόνου, τα ίδια και τα ίδια, τα ίδια και χειρότερα! Αποφάσεις, υποσχέσεις, ψηφίσματα! Θα κάνω τούτο,  τ΄άλλο, το δείνα,  το ΄κείνα, τ΄αυτό … Και να ΄σου οι περισσότεροι κι αρχίζουν -κι αυτό γιατί το νομίζουν εύκολο- με τα τσιγάρα, τις δίαιτες, τις υγιεινές διατροφές και τις γυμναστικές! Μπορεί να ΄χουν και δίκιο βέβαια …γιατί τι να αλλάξουν οι άνθρωποι; Τον εαυτούλη τους; Μα είναι δυνατόν … Πως ν΄αλλάξεις τη τσιγκουνιά σε γενναιοδωρία; Πώς να μετακινήσεις το κέντρο του κόσμου από σένα στους άλλους;  Πώς να μετατρέψεις τη γκρίνια σε αποδοχή, την κακομοιριά σε γέλιο, τη μιζέρια σε χαμόγελο; Δύσκολα πράγματα! Καλύτερα ν΄αρχίσουμε -από Δευτέρα- κι απ΄τη Δευτέρα δίαιτα! 

Μη νομίσεις, το ίδιο κάνω -υποσχέσεις- κι εγώ! Μόνο που αυτή τη χρονιά προχώρησα περισσότερο! Προχτές αγόρασα και το όργανο! Νοοοοουυυ, όχι καλέ … καμιά σχέση με μπουζούκι, με όργανο της τάξης ή όργανο της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης! ΄Οργανο απόλυτα σχετικό με γυμναστική αγόρασα, στέπερ έγραφε στο κουτί!

Ναι,  θ΄αλλάξω! Κοίτα, μπορεί να μην μάθω να λέω όχι, μπορεί να μην μάθω ότι το κέντρο του κόσμου δεν είναι οι άλλοι, μπορεί να μην μάθω κινέζικα … αλλά θ΄αλλάξω! Κι ενόσω θ΄αλλάζω θωριά, ηλικία, φυσιογνωμία -μπας μωρέ κι είν΄ αυτή η ομορφιά της κάθε πρωτοχρονιάς-  ελπίζω να αλλάζουν κι οι άλλοι! Πάντως αν περιμένω ν΄αλλάξω μυαλά ή συμπεριφορά … χαιρετίσματα!  Δεν θα σταματήσω όμως να προσπαθώ να γίνω καλύτερη! ΄Ισως μέσα στην προσπάθειά μου αυτή κάποια στιγμή να προσπαθήσω ν΄αλλάξω και τους άλλους! Ελπίζω βέβια να το αποφύγω! Ουπς … γελάς ε, σε βλέπω! Πώς το κατάλαβες καλέ ότι με το καλύτερη εννοώ ομορφότερη; Αλήθεια είναι, ομορφότερη εννοώ … όσο κι αν ξέρω -πόσο ομορφότερη πια, μια κούκλα είμαι- ότι αυτό δεν γίνεται!  

Πολλοί λένε ότι δεν υποφέρουν τις γιορτές αλλά ακόμη περισσότεροι λένε ότι στις γιορτές υποφέρουν ! Και γιατί παρακαλώ δεν τις υποφέρουν κι υποφέρουν; Κάμποσους πάντως ρώτησα αλλά δεν κατάλαβα γρι! Το μόνο που κατάλαβα είναι ότι άλλα -αντί άλλων- περιμένουν κι άλλα έρχονται! Δηλαδή όλοι το ίδιο κάνουμε! Δεν ελπίζουμε όλοι πως αλλάζοντας ο χρόνος όλα  θα αλλάξουν κι όλα θα γίνουν καλύτερα;  Αχ … αυτή η πουτάνα η ελπίδα φταίει! Αμ δε! Δεν θέλουμε αλλαγή! Καινούργια θέλουμε, ολοκαίνουργια! Γιατί τα καινούργια -πως να το κάνουμε- είναι πιο όμορφα! ΄Οπως ένας καινούργιος έρωτας! Πάντα δεν είναι πιο όμορφος; Τα παλιά -εξαιρούνται οι όμορφες αναμνήσεις-  είναι συνήθως κι άσχημα! Κάτι η χρήση, κάτι η βαρεμάρα, κάτι οι ρυτίδες … λογικό είναι! Καινούργιο … πλειστάκις σημαίνει νέο! Νέο σημαίνει -βαρεμάρα – γίνεται βαρεμάρα; – , χρήση γιοκ, ρυτίδες γιοκ- άρα ομορφότερο! ΄Αλλωστε ακόμη και σε μας που μας αρέσουν οι γιορτές, ε, τις τελευταίες του μέρες του καινούργιου χρόνου κι εμείς άσκημες, δύσκολες και στενάχωρες τις βρίσκουμε! Δεν είναι ότι ασκήμηναν, ούτω πως δυσκόλεψαν (εκτός από οικονομικά) απλά πάλιωσαν! Βαρεθήκαμε! Περιμένουμε και τον καινούργιο… 

Γι΄αυτό κι οι υποσχέσεις γι΄αυτό και τα ψηφίσματα …  

Α βέβαια! Πολύ μ΄αρέσουν τα ψηφίσματα, ειδικά το φετινό … 

-θα γράφω κάθε μέρα στο μπλογκ μου-

6 του Γενάρη του 2008

Τελικά νομίζω ότι προτιμώ το 8 από το 7! ΄Οσο κι αν το 7 το ΄χω στο μυαλό μου για πιο γούρικο! Χμ, λοιπόν … το 8 είναι το 2πλό του 4 και το 4 σημαίνει EURO 2004! Χρονιά κι εκείνη ε; Τι συγκίνηση, τη περηφάνεια, τι ευφορία, τη εθνική σύμπνοια! ΕURO 2008 έχει; Λέτε; Κάτι δεν θα΄ταν κι αυτό; Γιατί η αλήθεια είναι ότι τίποτ΄άλλο συγκινητικό δεν προβλέπεται στον ορίζοντα!

πάλι 6 του Γενάρη του 2008

Σήμερα τα Φώτα κι οι Φωτισμοί και χαρά μεγάλη είναι οι αγιασμοί …

Αχ Θεέ μου, φώτισε πλιιιιζ τους ΄Ελληνες! Και κυρίως τους ψαγμένους! Γιατί αυτοί οι καημένοι που ψάχνονται ακόμη … έχουν μια άλφα δικαιολογία! Οι ψαγμένοι όμως τι δικαιολογία να ΄χουν … Μάλιστα, μάλιστα, δίκιο έχεις … Κι εμένα περίεργο μου φαίνεται αλλά … Κι επ΄ευκαιρία, πλιιιιζζζ και σε παρακαλώ πολύ … φέτος βοήθησέ με και μην μ΄αφήνεις να γίνομαι (πολύ) κακιά!

1η του Γενάρη του 2008

Τουλάχιστον άργησα να ξυπνήσω! Κάτι είναι κι αυτό! ΄Οχι πως όλο το χρόνο θα ξυπνάω αργά αλλά …

Υπέροχο! Ο πρωτότοκος με ξύπνησε με φιλιά και μού είχε κάνει καφέ! ΄Οχι πως όλο το χρόνο θα ξυπνάει πριν από μένα και θα μου κάνει καφέ αλλά …

Θαυμάσιο! Ο μικρός δηλ.  ο δευτερότοκος με ξύπνησε όπως και ο μεγάλος αλλά χωρίς καφέ βέβαια πλας το δώρο όμως! Το θυμήθηκε φέτος το πουλάκι μου! ΄Οχι πως όλο το χρόνο θα με ξυπνάει με φιλιά και με δώρα αλλά … 

Κατά τα άλλα … ελαφρώς μαγείρεμα, ελαφρώς οικιακά, ελαφρώς τηλέφωνα, ελαφρώς μηνύματα, ελαφρώς ευχές, ελαφρώς φιλιά! ΄Οχι πως όλο τον υπόλοιο χρόνο θα μαγειρεύω ελαφρώς, ελαφρώς οικιακά, ελαφρώς τηλέφωνα, κλπ. ελαφρώς! Μπα … θα υπάρχουν και μέρες που το τηλέφωνο δεν θα χτυπάει καθόλου, που κανένα μήνυμα δεν θα έρχεται, που καμιά ευχή δεν θα εισ-ακούγεται, που κανένα φιλί δεν θα φτάνει! Παρ΄όλα αυτά θα κυλήσει και το 2008, θα φτάσει και το 2009 … κλπ. κλπ. κλπ.

Μωρ΄μεταξύ μας τώρα, δεν είναι κι άσχημα! Ας κυλούν και δεν πειράζει! Τα στάσιμα -άκου που σου λέω- δεν είναι καλά! Κι άλλα είναι τα σοβαρά, άλλα τα δύσκολα κι άλλα τα δυσάρεστα … ΄Αστα καλύτερα … και να μην θυμηθώ τον περσινό Γενάρη. Γενάρης ήταν που έφυγε ο Μάκης … Γενάρης, στα 44 …

2η του Γενάρη του 2008

Φιλιά ναι,

καφές όχι,

δώρο όχι,

τηλέφωνα αρκετά,

μηνύματα 5 … υπόλοιπα! Και καλά που είχε μείνει φαΐ από χτες καθότι αν δεν είχε μείνει με τα ασιδέρωτα που είχαν μείνει από προχτές συν τα ασιδέρωτα του ΄Αμστερνταμ, σιγά να μην μου έμενε καιρός να μαγειρέψω κιόλας! Θα μου πεις, χάθηκαν τα εστιατόρια … όχι, βέβαια αλλά εκεί είσαι υποχρεωμένος να φας -Ευρώπη είναι αυτή- σύμφωνα με το ρολόι κι όχι με την πείνα σου! Μ΄αυτά και μ΄αυτά όμως τ΄ ασιδέρωτα όπως καταλαβαίνεις η γυμναστική πήγε σύννεφο και το θετικό του θέματος είναι, γιατί έχει και θετικό, ότι το 2ο ψήφισμα της χρονιάς μπήκε σε εφαρμογή χωρίς καλά καλά να το καταλάβω! Α ναι, ξέχασα! Στο ενδιάμεσο των γιορτών, επισκεφτήκαμε την πρωτεύουσα των Κάτω Χωρών! Μα πολύ κάτω Χώρες αδερφέ μου, πολύ κάτω! Εξαιρείται βέβαια η πρωτεύουσα, που καλά που έχει  νομιμοποιήσει τα κορίτσια, το ασίς και τον Βαν Γκογκ … γιατί αλλιώς μόνο τουρισμό δεν θα ΄χε! Λοιπόν που λες καλά που μου ΄λειπε το μαγείρεμα και τα υπόλοιπα οικιακά γιατί αλλιώς πολύ κουπί θα είχα τραβήξει! Είναι βλέπεις και οι μικροί στην ανάπτυξη και θέλουν ένα ψυγείο στην καθισιά τους, χώρια τα μελομακάρονα! 

Οι μικροί -αυτονόητο- με την αλλαγή του χρόνου την κοπάνησαν όχι πως όλο το χρόνο θα την κοπανάνε αλλά …

και την 1η την είχαν κοπανήσει επίσης και μάλιστα λίαν ενωρίς … 

γι΄αυτό κι οικιακά δεν μου είχαν μείνει και πολλά! Αφήνω κιόλας και τίποτα να τρέξει … -λες και με κυνηγάνε- κυνηγάω χνούδια, τρίχες, πιάτα, κάλτσες, παντόφλες … Και μια ψυχή -εγώ- και μάλιστα μεγάλη, τι οικιακά να σου βγάλει στη μέση; ΄Αντε έναν ανάστατο καναπέ, ένα τασάκι τίγκα στο αποτσίγαρο,  ένα μισοάδειο ποτήρι … κι ο εαυτός μου! Αυτόν να δω πότε θα τον βάλω σε τάξη! Αυτόν κι εμένα! Φοβερό ντουέτο! Και μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε. Τον κοιτάζω στον καθρέφτη και με κοιτάζει! Δεν ξέρω αν τον κοιτάζω, όπως με κοιτάζει, ερωτηματικά, εξεταστικά πάντως με κοιτάζει! Και ξέρω και τι ακριβώς παρατηρεί! Παρατηρεί κυρίως την πρόσοψη -όπως όλοι-, τα πως τα λέμε, τα εξωτερικά, τα επιφανειακά χαρακτηριστικά και βασικά μετράει! Μετράει τρίχες, ρυτίδες, μοίρες και σκέφτεται! Σκέφτεται πολλά και διάφορα, τα οποία τα περισσότερα έχουν κυρίως να κάνουν με χαλάρωση, σύσφιξη, πτώση, ανόρθωση! Διακρίνει τις 4-5 νεοεμφανισθείσες άσπρες τρίχες αριστερά, την ανύποπτη χαλάρωση στήθους  και την αδιόρατη πτώση του ειρωνικού μου χαμόγελου …    


Αναρτήθηκε στις Τί καλό έχουμε σήμερα;

Παραμονή Χριστουγέννων κι εγώ να παιδεύομαι

2 Ιανουαρίου, 2008
Σχολιάστε

Μμμμμ …. μ΄αρέσει που  ισχυρίζομαι ότι οι παραγγελιές είναι μόνο για τις ταβέρνες!

Φάγαμε το γάιδαρο και δεν μένει παρά να φάμε -τέλος 2007 πια- μόνο την ουρά και τον αγλέωρα! Κάθε φορά τα ίδια … και μετά μουρμούρα …

(Female μουρμούρα: Αχ … πάρα πολύ φάγαμε, βρε παιδί μου! Αχ …δεν έπρεπε! Αχ, αύριο δεν πρέπει να φάμε καθόλου, ένα γιαουρτάκι μόνο και να μην σου πω ότι και πολύ είναι! Μα κι αυτή είχε κάνει πάρα πολλά! Αμ, γι΄αυτό είναι όλοι τους έτσι! Α πα πα πα … Μια βδομάδα δεν πρόκειται ν΄αγγίξω τίποτα! Αύριο βράδυ είμαστε στης Μαίρης … Τι καλά, δεν θα φάω! Δεν μαγειρεύει και σόι! Μεθαύριο στη μάνα σου … το Σάββατο στη δική μου …

(Male μουρμούρα: Φαΐ αδερφέ μου, όχι αστεία! Απ΄όλα τα καλά είχανε! ΄Εσκασα σου λέω αλλά χαλάλι! Ω ρε κι έχουμε κι αύριο στο γραφείο μπύρες! Φοβερά τα λουκάνικα απ΄το χωριό! Και κείνα τα ντόπια παϊδάκια λουκούμι σκέτο! Και του είπα του μ…. να μην τα κάνει όλα! Ν΄αφήσει κανένα και για μετά! Και το κρασί του θείου … γιοματάρι! (Κι η μικρά που το σερβίριζε γεματούλα (να θυμηθώ να ρωτήσω το Σώτο ποια είναι) αλλά μπουκιά και συγχώριο …)  Πιάσε μια σόδα ρε Σούλα, ή κόκα, ότι έχει  …

 Και τι με νοιάζει εμένα. Δεν πάει να κάνει ότι θέλει ο καθένας! Καλά θα κάνω να κοιτάω τι κάνω εγώ! Καλά που πήγα κομμωτήριο – τι το ΄θελα θα μου πεις- την περασμένη βδομάδα! Σάμπως θα με δει και κανείς; Φέτος δεν έχει πολλά-πολλά. Αμ θα τα άντεχα κιόλας; δεν θα τ΄άντεχα! Και καλά που δεν δουλεύουμε! Τι καλά δηλαδή … λιγότερο κουράζομαι στο γραφείο! Το μετά με σκοτώνει! Αυτά τα μετα- οικιακά- με διαλύουν! Ξεμπέρδεψα τουλάχιστον με τα πλυντήρια! Μένει βέβαια το σίδερο! Είδομεν, κάτι θα γίνει και μ΄αυτό! Αμ δεν πρόκειται να σιδερώσω κάλτσες και σώβρακα αυτή τη φορά! Αν τα σιδερώσω κι αυτά θα σιδερώνω μέχρι του χρόνου! Μια κάρτα δεν έστειλα στη θειά μου! Τα παπούτσια να πάρω από τον τσαγκάρη! Το μπουφάν του μικρού θέλει κουμπί! Δεν θα ήταν άσχημα να πάω μέχρι το καζίνο! Εκεί τουλάχιστον θα δω λίγο κόσμο! Κι όλο και κάποιος μπορεί να με δει! Χα … μόνο για να με δούνε είμαι… Μα αν ήθελα να με δούνε δεν θα περίμενα παραμονή Χριστουγέννων και παραμονές γιορτών… θα κυκλοφορούσα -εντάξει … θα προσπαθούσα να κυκλοφορήσω- και τον υπόλοιπο χρόνο … αλλά βλέπεις τον υπόλοιπο χρόνο υποφέρω από πλατυκωλίαση που λέει και η δικιά μου! Και τι θέλεις δηλαδή; Μετά το γραφείο να τρέχω; Το ρύζι δεν μου φαίνεται σόι… Ελπίζω να μην πάει χαμένος ο κόπος μου … Ανάβει άραγε ακόμα το καντηλάκι;  Κι αυτός ο αδερφός μου, τι μουλιάπας Θεέ μου! Πέρσι ήρθε και μου το ΄βγαλε απ΄τη μύτη! Φέτος δεν ήρθε και πάλι απ΄τη μύτη μου το ΄βγαλε! Πες το καημένε ότι μετάνιωσες! Πες το … μπορεί να ερχόμαστε εμείς! Αλλά, μας μένει … δεν μας μένει βλέπεις καιρός να σκεφτούμε παρά μόνο τον εαυτούλη μας! Τα κανόνισε, τα ξεκανόνισε και βουαλά! Δεν έρχομαι λέει … και το λέει 3 μέρες πριν! Καλάαααααα … Να χαμηλώσω το φούρνο! Είμαι περίεργη να δω τι ώρα θα εμφανιστούνε! Μεγαλώσανε βλέπεις … και δεν σηκώνουν πολλά πολλά! Τα νύχια μου να δω πότε θα μεγαλώσουν! Πλύνε, τρίψε … σαν της πορτογάλας γίνανε! 70 ευρώ την πρώτη φορά και μετά 30 μια φορά το μήνα!!! Δεν με παίρνει! ΄Ισως αργότερα! Δεν πήρα και κρέμα! Ποιά είπε; του Ντιόρ την υδατική! Μωρέ συσφυκτική χρειάζεται αλλά τι με νοιάζει εμένα … Κι εγώ συσφυκτική χρειάζομαι! 260 του Ντιόρ … μάλλον με της λ΄Ορεάλ με βλέπω! Πως το είπε … 150 ευρώ Χ 4 … ανόρθωση χαμόγελου! Και μετά σου λένε ότι οι ΄Ελληνες δεν έχουν λεφτά! Αμ πως δεν έχουν … ανόρθωση το ένα, ανόρθωση το άλλο … εμ, οι ανορθώσεις πληρώνονται! Ν΄αλλάξω ή να μην αλλάξω; Εγώ με τα παιδιά θα είμαι … Και ν΄αλλάξω τι θα αλλάξει; ΄Οχι, θ΄αλλάξω! Το καινούργιο μου παντελονάκι είναι μούρλια! Θα σηκώσω και πάνω τα μαλλιά… Είναι όμορφες οι ανταύγειες μου …  ντιπ μωβ! Για πέταμα οι κουραμπιέδες!  Ποιος μου ΄πε ν΄αλλάξω συνταγή παραμονή Χριστουγέννων; Τελικά -ποιος θα το φανταζότανε- Deep Purple άκουγε προχτές ο μικρός! Που τους θυμήθηκα κι αυτούς τώρα… Ελπίζω να κάνει το πουκάμισο του κουμπάρου! Και τι να του πάρεις; Καλά να ΄ναι, έφερε το λάδι … και καλά του τα είπα … να τη χαίρεσαι την κουμπάρα κουμπάρε, τέτοια που είναι! Και κουβέντα δεν είπε! Και τι να πει … σάμπως δεν την ξέρει! Μωρέ δε παν΄να κουρεύονται! Ο Τάσος; Ελπίζω να την περιμένει! Αν δεν την περιμένει κι αν δεν έχει κανονίσει τίποτα, δεν τον βλέπω καλά! Φτου, ζηλεύω, δεν θα ΄ταν κι άσχημα να έχω κατέβει κι εγώ! Κρίμα… δεν μου ΄κοψε! Θα μπορούσα να μείνω στο σπίτι της Εύας, άδειο είναι. 3-4 μέρες. Αλλά βλέπεις … εξαρτημένη ακόμα η κυρία. Να δω πότε θα τα καταφέρω να κάνω αυτό  που θέλω… Ορίστε, κι ακόμα εξαφανισμένα είναι! Τί ώρα έχει πάει; 5.30! Κιόλας; Θα κάνω ένα μπάνιο, κάνα νύχι, κάνα φρύδι, κάνα μάτι κι οκ! Θα πάρω την Κατερίνα, τη Βίλλυ, την Εύη, τη Γιώτα, τον Λευτέρη, το Νίκο; χμμμ…. το τραπέζι οκ. Αν δεν πάρει τηλέφωνο ή δεν στείλει μήνυμα … τελειωτικά τέλος! Αν ήταν εδώ θα ήταν αλλιώς … Αμ, δε φταίει αυτός … εγώ φταίω που πίστεψα ότι έχει έλλειψη τρυφερότητας! Σοκολάτα δικέ μου, σοκολάτα! ΄Οτι κάνω κι εγώ … Και του το΄πα! Εγώ έχω έλλειψη, εσύ έχεις τρυφερότητα … τι τα θες, τι τα γυρεύεις! Τελικά με κατάφερε! Ποιον εμένα… που μέχρι σήμερα άνθρωπος παντρεμένος δεν είχε καταφέρει να με ρίξει … Ντινάκι μου; Κοριτσάκι … τι χαρά! Με πρόλαβες! Μισό να σκουπίσω τα χέρια μου! Ναι, όλα καλά! ….. Οι κουμπάροι μου; ΄Οχι δεν φάνηκαν! …. Μα είδες παιδί μου; Περίεργα απαράδεκτος ο κόσμος! … ΄Οχι καλέ, εγώ θα στείλω μήνυμα, μετά είδομεν! Να μου τις φιλήσεις όλες και όλους! … Κοίτα δικιά μου αν είναι να κλάψεις, κλάψε τώρα … μετά το μακιγιάζ δεν σε παίρνει! Να κλάψω; Και γιατί παρακαλώ; Τα αγόρια μου είναι καλά! Εγώ είμαι καλά! Το καλοριφέρ ανάβει! Το τραπέζι πλούσιο! Και το σαλόνι πνιγμένο … στα μικροσκοπικά φώτα … και να μοσκοβολάει -έτσι μ΄αρέσει- απ΄ τα παιχνιδιάρικα κεριά … Και τ΄αγόρια μου! Κι εγώ! Κι αγάπη, άπειρη αγάπη! Τι άλλο μού λείπει;

τυλίγοντας ντολμαδάκια 

Παραγγελιά σπέσιαλ … απ΄τα βλαστάρια μου …

 ΄Ισως να μου λείπεις λίγο εσύ … 

Να τα τρίψω – πράσινα βάφτηκαν απ΄τα φύλλα τα χέρια μου- γερά …

Για τα κάλαντα θα ΄ναι! Πάλι ξέχασαν τα κλειδιά τους;  Ποιος είναι;

Oui, c’ est moi … 

Des fleurs?????????


Αναρτήθηκε στις Κατόπιν παραγγελίας ...

΄Αγαμοι θύται …

4 Οκτώβριος, 2007
2 Σχόλια

Μια ιστορία που δεν τελειώνει …

ενώ αρχίζει …

Μήνας 9ος του 2000 ! Τους ζυγούς, λύσαμε!

Μήνας 3ος του 2002! ΄Εως και 8ος μια σχέση σκέτη ζάχαρη -ξανάγινα κοπέλλα- και μέλι και κανέλλα!

Μήνας 9ος … που να πήγαινε και  να μην έρχονταν ποτέ …

Φτου! Φτου, φτου και πάλι φτου! Κύριε γιατί έκανες έτσι -σαν τα μούτρα σου; -τους αρσενικούς;

Φτου! ΄Οχι, δεν συνεχίζω! Κρατάω τους τύπους, άντε κρατάω και τα προσχήματα -είμαι κορίτσι από σπίτι εγώ- και κυρίως  κρατάω τη θέση μου και δεν θα χαρακτηρίσω, ούτε το μήνα, ούτε τον περί ου ο λόγος κύριο που από δω και στο εξής όσες φορές αναφερθεί, θα αναφέρεται ως  «λεγάμενος»! Ο πριν του λεγάμενου είθισται να μην αναφέρεται καθόλου. Σε περίπτωση όμως ανάγκης θα αναφέρεται  πάντα ως «ακατανόμαστος»!

Χειμώνας -γκρίζος, βαρύς και κρύος- του 2002 κι οι γιορτές του με βρίσκουν στο κρεβάτι, σχεδόν γιατρεμένη! Και σχεδόν τελείως χαρούμενη. Τέλος καλό, όλα καλά! Πρέπει να σου πω πως μετά τη νάρκωση -τύπου μέθης σε συνδυασμό με ραχιαία- άααλλα όλοι περίμεναν μα άλλα εγώ τούς …σέρβιρα! Χωρίς να το θέλω και χωρίς να ξέρω! Δεν ξέρω τι απ΄όλα βοήθησε περισσότερο!

Να ΄ταν άραγε η μέθη, η ραχιαία, η καλή μου η νεράιδα; Μια χαρά ξύπνησα και σχεδόν χαρούμενη! Δεν λέω τελείως-τελείως χαρούμενη, μη και με περάσετε για αναίσθητη! Και τι ήταν το πρώτο πράγμα που θυμάμαι ότι άκουσα σα μισάνοιξα τα μάτια γυρίζοντας πίσω από το πουθενά;  «΄Ιδια είσαι, η Χιονάτη!» ΄Ενας φίλος -που μου παρέστεκε- ήταν που το ψιθύρισε κι αργότερα μου το εξήγησε! Σίγουρα δεν ένιωθα έτσι!

΄Ενιωθα -ανεξήγητο- ήρεμη, χαρούμενη!  Μάλλον φταίνε οι νεράιδες!   

Ξέρεις, εκείνες οι νεράιδες που στέκονται πάνω από τις κούνιες των μωρών!

΄Ηταν σίγουρα εκεί! Τότε, θυμάμαι, τίναζαν χαριτωμένα πέρα-δώθε τα ραβδάκια τους! Χμμμ… λες γι΄αυτό να λατρεύω την ασημόσκονη; Κι ήταν ειδικά μία τους, που τρυφερά και γλυκά μου χαμογελούσε και χωρίς να κουραστεί και χωρίς να βαρεθεί, περίμενε! ΄Εστεκε ήρεμη κι ήσυχα περίμενε … πάνω απ΄ τη θερμοκοιτίδα μου! Για μέρες και μέρες έμεινε μαζί μου, κι ενώ ήμουν έτοιμη για τους ουρανούς ν΄αναλήψω και τη μαμά και τον μπαμπά μου στο δάκρυ να πνίξω, εκείνη πείσμα, εκεί! Θυμάμαι, δε θυμάμαι πως τη λέγανε! Εμείς εδώ, απλά θα τη λέμε νεράιδα! Δεν ξέρω αν ήταν εκείνη ή η ασημόσκονη -επί το επιστημονικότερο γονίδια; –  που με βοήθησαν ή που μ΄ έπεισαν να μην προς τα πάνω φύγω αλλά τα πάνω μου να πάρω!  ΄Ενι γουέι …  Με ασημόσκονη προικισμένη κι αφού εδώ και 3 μήνες που με γέλιο, μορφίνες και θάρρος στον πόνο αντιστέκομαι – Φλεβάρης του 2003 πια- να, και στα πόδια μου στέκομαι!  

Ανάμεσα στον πόνο και τις μορφίνες -κοντά 3 χρόνια παιδευόμουν με διάφορες δικαιολογίες και μπούρδες, να αποφύγω το αναπόφευκτο- επιτέλους να το, το τέλος! 3 χρόνια κι αφού τελικά όσο κι υποσυνείδητα και λίαν βλακωδώς έκρινα ότι «έκλεισα ως γυναίκα» το υπέστην το άτιμο το …αναπόφευκτο! Κι εκεί, γυρίζοντας πίσω από την προσωρινή φυγή μου στο πουθενά, μαζί μου γύρισε κι εκείνο της νεράιδας … το χάρισμα! Με το γέλιο στα δύσκολα! Θετικά ρε χαμώ το …

Μα και πως αλλιώς θα γινόταν … αφού ανοίγοντας τα μάτια μου ανάμεσα στους θησαυρούς μου -τους γιους μου- βρέθηκα ξανά! Και τους φίλους; Πού τους βάζεις τους φίλους; ΄Ολοι εκεί! Μα και πως αλλιώς αφού, εκ των πραγμάτων και πιο καθαρή και πιο ανάλαφρη ήμουν! Και πως -σε βεβαιώ- πως ενώ τα μάτια μου ήταν τελείως κλειστά, φρουυυττττττττττ … άνοιξε το μυαλό μου κι έξω, δεν έχει σημασία -πίσω, έξω ή μέσα- κύλησαν τα παλιά και τ΄άχρηστα; Μα πώς στην ευχή … όλα στη νάρκη τ΄άφησα τα παλιά και δυσάρεστα; Και πως με καινούργια τρυφερά, ευχάριστα και γιορτινά, το γέμισα είμαι ν΄απορήσω!

Και τι πιο τρυφερό απ΄το να βλέπω τ΄αγόρια μου  που βλέποντάς με στα δύσκολα με το παραμικρό έτρεχαν και το γρηγορότερο προσπαθούσαν να προλάβουν τις ανάγκες μου, τις επιθυμίες μου μα ακόμα και τις σαν μαμά διαταγές μου! Τα ευχάριστα ήταν πάαααααααρα πολλά! Το κυριότερο … η βιοψία! Τα χριστουγεννιάτικα ήταν παντού!

Κι εκεί ανάμεσα στα όλα, να σου … και το 8ο θαύμα!

Και το όνομα αυτού …

Αι σι κιου!

Και πολύ θα ήθελα να ξέρω, άσχετα που ποτέ δεν το έψαξα- τι ακριβώς σημαίνει!

΄Ισως κι ηθελημένα και να μην το ΄ψαξα! ΄Ετσι για να μη χάσει τη γοητεία τού… άγνωστου!

Αι σι κιου -άσχετο- κάτι μου θυμίζει … κάτι μου θυμίζει …

Βρε παιδιά δεν φέρνει σε κάτι από το «Χαμώ το … άι (σι) κιου … σου … του ραδικιού σου»;

Μια φιλεναδίτσα -ανάμεσα στις πολλές- που με φρόντισαν, με φρόντισε περισσότερο –έτσι δεν γίνεται συνήθως;  – κι αυτή μ΄ έβαλε στα μυστικά  μονοπάτια της Ερμού και στα σοκάκια του …  σόπινγκ θέραπυ!


 

Κατεβαίνοντας την Ερμού …

Επιτυχία 1η = Ονόματα δεν λέμε και πρόσωπα δεν θίγουμε! Καλώς; Λοιπόν η επιλογή ήταν δική μου! Κι ας όψεται γι΄αυτό το νικ του! Καρδιολόγος! ΄Οχι στο νικ βρε, στο επάγγελμα! Και πολύ πολύ σέξυ! Και δεν έκρυβε και πολλά πράγματα! Μόνο τις πρόσφατες φωτογραφίες του, 5 ψωρο-Απρίληδες ή Ιούνηδες  (Μαϊους κρύβουν τα θηλυκά) και ούτε μια ντουζίνα κιλά! Επίσης δεν έκρυβε α) τη διατροφή προς την πρώην, β) τη διαστροφή -να ασχολείται συνεχώς- με την πρώην, γ) το τραύμα του γάμου του και δ) κυρίως το μετατραύμα της μετέπειτα του σχέσης του! Μιας σχέσης μετά κάποιας λίαν νεαράς και πολύ όμορφης ξανθούλας ειδικευάμενης! Ουχί  ειδικευάμενης νοσηλεύτριας, αν και θα του ταίριαζε καλύτερα, αλλά ειδικευάμενης ιατρίνας! Μετατραύμα σοβαρότατο αλλά πλήρως δικαιολογημένο … συνδυαζόμενο με την ηλικία της κατάκτησης και της middle age crisis … του! Συν αυτά, βάλε και την ακατάπαυστη φλυαρία του,  σπυριά μ΄έκανε να βγάλω …  και … ξουυυυτ από δω  -και ηναγκάσθην να αναζητήσω έτερον «ιατρόν» ετέρας ειδικότητος! Αν βέβαια εξαιρέσω -η στρίγκλα- τα ανωτέρω, ο καρδιολόγος μου δεν ήταν καθόλου τσιγκούνης (χωρίς να αναφέρομαι στην τσέπη), ούτε γενικώς και ειδικώς! Το αντίθετο μάλιστα! Σε καμία από τις καθημερινές δραστηριότητές του δεν έδειχνε την ηλικία του! Καθόλου μα καθόλου! Εκδρομές εκπαιδευτικές και μη πήγαμε, βόλτες πρωινές, περιπατητικές, νυχτερινές ρομαντικές και γευστικές, κάναμε! Πλην μίας … υψίστης σημασίας!

Επιτυχία 2η = Ναι -φτου κι αχρείαστοι να ΄ναι- γιατρός κι αυτός! Όχι δερματολόγος, όπως μπορεί να υποθέσατε λόγω της ανωτέρω αναφυλαξίας που παρουσίασα αλλά κυρίως χωρίς καμίας επιδίωξης -γιατί εγώ εν τω μεταξύ μια χαρά αισθανόμουν- γιατρός κι αυτός αλλά ακτινολόγος αυτός! Α, όλα κι όλα! Τα καλά να λέγονται! Τίποτα δεν … έκρυβε! Ευτυχώς, αυτός ήταν και πολύ χωρισμένος! Δηλαδή κάτι προς το περισσότερο παντρεμένος … με κάτι άδειες ταξί ήταν και κάτι εισαγωγές πολυτελών οχημάτων δεύτερο χέρι! Εισαγωγές κυρίως για πολίτες -όπως έλεγε- πρώτης κατηγορίας! Μέχρι τέλους όμως -που ήρθε σύντομα- δεν κατάφερα να μάθω, αν το δεύτερο χέρι αφορούσε τα οχήματα, τους πολίτες ή όλων των κατηγοριών -κολονακιώτες- πολίτες … 

Εν τω μεταξύ, ο λεγάμενος –καλή του ώρα- χα …  επανεμφανίσθη! 

Ο δε ακατανόμαστος εξηφανίσθη, -ουφφφφφφφφφφφφφφ-  τελείως και παντελώς!

Και βέβαια, κυρίως, οικονομικώς!

Κύριος σοβαρός, ορθογράφος, ουχί γιατρός -οι γιατροί δε φημίζονται άλλωστε για την ορθογραφία τους, άσε τη γραφή τους- Επιτυχία 3η = Επαγγελματικώς σχεδόν αποκατεστημένος  αλλά και σε βάρδιες -αρραβωνιασμένος- απασχολούμενος και επί πλέον με τα τουριστικά ασχολούμενος!  Αυτός πάλι … εκτός από τον αρραβώνα, έκρυβε την ηλικία του! ΄Ελεγε 42! Κι ήταν 29! Δεν ξέρω βέβαια, μπορεί και λόγω τόπου διαμονής, να τού φάνηκα τουρίστρια! Σύντομα και σίγουρα όμως διαπίστωσε το αντίθετο! Καθ΄ότι είμαι και μελαχροινοτάτη και ξέρω από μυθολογία ξέρω! Εν τέλει, τον εν λόγω κύριο … τον είδα εγώ τελείως … τουριστικά!

Επιτυχία 4η, 5η, 6η, 7η, 8η … κλπ.

Πολλοί και διάφοροι! ΄Ολοι εξαιρετικοί κι όλοι υπερήφανοι!

΄Αλλοι υπερήφανοι παντρεμένοι, άλλοι  παντρεμένοι πολύ υπερήφανοι … που το δήλωναν!

Και πώς να μην είναι? ΄Ολοι τους άλλωστε με εξαιρετικά κορίτσια ήταν παντρεμένοι! ΄Ασχετο- μα αφού δεν περνούσαν εξαιρετικά τι να κάνουν οι άνθρωποι- ανάγκα και θεοί πείθονται, αυτοί κυνηγούσαν τα προς το ζειν! Ομοίως άλλοι ήταν υπερήφανοι αρχιτέκτονες! Παρομοίως και  πολιτικοί μηχανικοί, μπόλικοι διευθυντές, κάμποροι ποινικολόγοι, αρκετοί δάσκαλοι, σχετικά πολλοί καθηγητάδες Πανεπιστημίου! Και υπεραρκετοί … Πρόεδροι συλλόγων, τοπικών εξωραϊστικών, ποδοσφαιρικών, χορευτικών όπως και πρόεδροι σωματείων καλλιτεχνικών και μη, καθηγητές, μουσικολόγοι, μισογύνηδες …΄Αφαντοι οι ηλεκτρολόγοι, οι υδραυλικοί, οι κλειδαράδες, οι φαναρτζήδες … Αλλά βλέπεις αυτοί δουλεύουν! Τώρα πως δεν τους βρίσκει κανείς για να κάνει δουλειά … αυτό είναι άλλο!  ΄Αλλοι ήταν περήφανοι  αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού! Άλλοι ήταν απλώς χωρίς λόγο … περήφανοι! Και πολλοί μα πάααααρα πολλοί ήταν ψωροπερήφανοι! Ακόμα κι ένας Ιερέας μου ΄κατσε! Δεν θυμάμαι καλά! Μπορεί να ήταν και … ιερο-μονάχος! 

Απ΄αυτούς κανείς δεν ήταν υπερήφανος –εκτός από κάτι φοιτητές- για την ηλικία του! Ούτε για τα κιλά του! Και ποσώς με ενοχλεί η ηλικία ή τα κιλά! Η βλακεία μ΄ενοχλεί και το … εγώ ξέρεις είμαι ή ξέρεις εγώ ποιος είμαι … Και το όσοι … με ξέρουν λένε  … ΄Ασχετο –είδα πατσές- εγώωωω και ποδαράκια! Αλλά αυτά … τις περισσότερες φορές, πάνε πακέτο! Τελικά-τελικά, το σοβαρότερο πρόβλημα δεν ήταν ότι στην πλειοψηφία τους ήταν υπερήφανοι! Το πρόβλημα ήταν ότι ήταν φοβιτσιάρηδες!  Φοβόντουσαν ρε –ήταν και στα πρώτα νιάτα τους βλέπεις- μήπως το κορίτσι τούς βγει φαρδύ ή μεγάλο! Το προτιμούσαν, λέει, μινιόν!

Επιτυχία Χη = Κύριος … ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ -μού ΄πε, συγχωρεμένος- στο μελαχροινό του! Α, όλα κι όλα … Ντεπαρντιέ δεν ήταν αλλά ήταν -κύριοςσ σε όλα του- όλα του καλά! Συγχωρήστε με που δεν θα πω τίποτε άλλο γιατί όντως -κύριος- και φίλοι είμαστε … και τα λέμε συχνά! Τούτος δα όμως, δεν μπορούσε να χωνέψει α) ότι είχα την πρωτιά στην ηλικία (δεν ήξερε, δεν ρώταγε?) β) το μισθό μου!

Κι άλλος ένας ακόμη, Διευθυντής Πολυεθνικής! Πως θα λέγαμε Πολυ/τεχνίτης κι ερημοσπίτης, έτσι ακριβώς! Μου κουβαλήθηκε –φιλόξενοι οι έλληνες βρε παιδί μου, δε λέω- αξάφνως κι ακαλέστως αλλά όπως καταλαβαίνετε -ευτυχώς βρέθηκε δωμάτιο σε ξενοδοχείο-  κι έμεινε ειδικώς όξω απ΄το σπίτι και γενικώς όξω απ΄ εδώ και μακριά!

Εν τω μεταξύ, ο λεγάμενος παρακαλάει! 

Ο δε ακατανόμαστος … κλωτσάει!

  

Σόπινγκ θέραπυ …

Ιχνηλάτης.γκρ, γιουνάνφρεντζ.κομ., γκρ.συντροφιά, γκρου. κουκού μούκου ντούκου νούκου, μιτίκ, κομ ιτάλια, φράντσα,  … ριέν! Επιπροσθέτως βάλτε και μπόλικο γιάχου, και μουσουνού, κάμποσο καφέ και αλκοόλ παντός τύπου να ρέει, βάλτε κι αρκετό μέιλ, φουλ ποίημα και τραγούδι -με καλύτερα του Νότη του Σφακιανάκη- με φουλ κλόπυ-πέιστ και τελείως ξεδιάντροπο κόπυ-μέιλ παλαιών τους επιτυχιών …  κόπυ … από την μια (που τσίμπησε) μέιλ …για την άλλη (για να τσιμπήσει)! Συν  και όλα τα νέα και απαραίτητα τεχνολογικά μέσα, κάμερες, ακουστικά, μικρόφωνα, κινητά! Νέες τεχνολογίες μα και νέες  προτεινόμενες στάσεις Κάμα-Σούτρα π.χ. το ΄να χέρι νίβει τ΄ άλλο και τα δυο το ……,

μη γνώτω η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερά σου,

συν αθηνά και χείρα κίνει,

κάλιο 5 και στο χέρι παρά 10 και καρτέρι,  

όρσε γαμπρέ κουφέτα,

έχω μια σαρδελίτσα, την πλένω, την καθαρίζω, κλπ.

Τα μόνα αισθησιακά παράγωγα που γλύτωσαν του διαδικτύου ήταν … η σαντιγύ, το μέλι και το σιρόπι σοκολάτας παρ΄όλη τη γλύκα τους και παρ΄ότι όλων των οποίων αυτών … τυγχάνω υπέρμαχος!

Το πρώτο -η σαντιγύ- ίσως να κρίθηκε και οικονομικώς ασύμφορος, τα δε άλλα μάλλον -προς αποφυγήν βραχυκυκλωμάτων- εκρίθηκαν ακατάλληλα κι επικίνδυνα, αν και το αλκοόλ προκαλεί επικινδυνότερα τοιαύτα …

  

 (*) Τα ανωτέρω αφορούν αποκλειστικά και μόνο προσωπικές ΜΟΥ εμπειρίες. Κι όπως το έχω τονίσει πλειστάκις κάθε ομοιότητα με γνωστά σας πρόσωπα (πράγματα ή αντικείμενα) δεν είναι καθόλου συμπτωματική και ουδόλως τυχαία!    


 

Ας μην παραπονιέμαι όμως! Ακόμα και μούσα έγινα! Θυμάστε … μούσα = το κορίτσι που το φλομώνουν  στο μούσι!

Κι αν οι Μούσες ήταν εννιά, οι περισσότεροι υπερήφανοι και μη επιθυμούσαν, διακαώς 9 σε 1!

Κοίτα τι σου κάνει αδερφέ μου η διαφήμιση …

Και απαιτούσαν από μένα να διαθέτω όλες τους -και των 9 τις χάρες!

Τώρα ή που πράγματι δεν ήξεραν ότι τα κορίτσια ήταν 9 το καθένα με τη χάρη του ή που όντως πίστευαν ότι μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα και με τις 9!

Όπως πιστεύουν δηλαδή και κάτι ερωτογέροντες -για τους γεροντοέρωτες (κλικ … στην καθομιλουμένη, θα σας μιλήσω αύριο- που ψάχνουν διακαώς από δεσποινίδες έως δεσποινιδούλες! Και δίκιο έχουν οι άνθρωποι! Μιας και τα κοριτσάκια δεν ξέρουν από σεξ, μια χαρά …θα τα βολέψουν! Πώς να θέλουν μια πενηντάρα, πώς; Πώς να τα βγάλουν πέρα με τόσο … 2 σε 1, μαζεμένο σεξ; Με δυο 25άρες … κάτι γίνεται! Μοιράζεται το σεξ στα δύο! ΄Ασχετο κι αληθινό -με μερικούς- όντως ένιωσα ως Μούσα! Αντιστοίχα, εκείνοι μαζί μου ένιωθαν, τουλάχιστον έτσι μου έδιναν να καταλάβω,  ως Πικάσο! Αλήθεια βρε, μόλις τους έλεγα πόσων χρονών είμαι … την έκαναν! ΄Ηθελαν λέει να παντρευτούν –ενώ εγώ είμαι απλώς υπέρ των μακροχρόνιων αρραβώνων- κυρίως μικρές ή και ακόμα μικρότερες … όπως έκαναν ο Πικάσο κι ο Φρανκ Σινάτρα! Κι ας μην είχαν αυτοί τίποτα το κοινό ή το σχετικό με τους προαναφερθέντες … νέους! Α, πολλοί ήταν κι αυτοί που είχαν τσακωθεί … με τον καθρέφτη τους!

Στο ενδιάμεσο συνάντησα και πολλούς -υπερήφανοι κι αυτοί- κι ε-αυτούς ενόμιζαν σωτήρες του άπορου γυναικείου κόσμου και κοινωνικόν έργον προσφέροντες, άπιαστα όνειρα ρίχνοντες στις οπτικές ίνες, μεγάλα λόγια σε μοναχικές υπάρξεις, παραρολογίες σε απλά πλάσματα, ψέμματα σε πληγωμένες ψυχές και κοροϊδία και ελπίδες σε … γυναικείες αγκαλιές!

Με άλλα λόγια …

΄Ολοι αυτοί είναι  …. άγαμοι … ή θύται …

Μάλλον και τα δύο …

Γι΄αυτό … παρακαλώ πολύ άγαμοι θύται …

και μην μ΄ενοχλείτε …

  

Εν τω μεταξύ … βαρέθηκα!

Τα υπόλοιπα αύριο, μεθαύριο, κάποια άλλη ή … κάποτε …

Πάντως η τελευταία μου κατάκτηση ήταν ένας Πρέσβης, προσωρινά λέει «στο ψυγείο»!

Περίμενε τις εκλογές για να αναλάβει λέει και πάλι … δράση!

Ο καημένος, καλό παιδί, αλλά δυστυχώς … πάλι … αδρανής έμεινε!  

Φιλιά σε όλους σας …

Χμμμμ…. Μιας και ως είθισται … οι γούνες να φέρονται, μεταφέρονται και υποφέρονται από κυρίες … 

Κυρίες μου,  

στο επόμενο …

η σειρά σας !!!!!!!!!!!!!

Κι έχω μπόλικα ράμματα για τη γούνα σας …


Αναρτήθηκε στις Σάρκα ή κυρίως πιάτα

NEW!!! Ελάτε να παίξουμε … το …

16 Μαΐου, 2007
2 Σχόλια

ΜΕ ΦΤΙΑΧΝΕΙ       /         ΜΕ ΧΑΛΑΕΙ  

Ο νότος / ο βορράς

Η πατρίδα μου / το 80% των κατοίκων της

Το Λουξ  /  οι άντρες του 

Οι καλοκαιρινές διακοπές / ο προγραμματισμός τους 

Το Μπαρ «Λάθος Γκρι» στο Ναύπλιο / η μετάλλαξη των ελλήνων -μη εξαιρεταίων φίλων και συγγενών- μόλις πιάσουν τιμόνι

Ο Νικοπολίδης  / ο Μπέκαμ

Η Θεοπούλα  / ο Κακαουνάκης    

Οι μακριές νύχτες της Αθήνας με φίλους / το μίνι … σε όλα τα μπούτια                                                   

Οι φίλοι μου κι ας … είναι μακριά / που δεν μπορώ να είμαι κοντά τους όταν με χρειάζονται και τους χρειάζομαι

Που σε σύγκριση με τη μέση γυναίκα του πλανήτη ζω σα βασίλισσα / που οι 24 ώρες μέρας δεν μου φτάνουν για να παίξω όλους όσους ρόλους μού έχουν ανατεθεί

Ναι, όλη αυτή η καθαριότητα στο Λουξ! Ξεσκονίζουν τις γέφυρες / η πάντα βρώμικη Αθήνα μου

Που έχω πολλές φίλες / που υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν … ή έχουν όπλα αντί για παιχνίδια

Το «κουλ» του τρακάρεις εδώ στο Λουξ / η αγένεια στην Αθήνα … οδηγείς, συνοδηγείς ή καν δεν οδηγείς!

Το ΧΑβαλετζίδικο, το ΧΑρωπό, το ΧΑχανιστό και το ΧΑϊ / η μόνιμη κλάψα, η κακομοιριά, η μιζέρια! Τα στραβά μούτρα καλά θα ήταν να τα αφήνατε στο σπίτι! Οι υπόλοιποι τί φταίμε;

Οι Κουιν / οι U2

Οι μίνι αποδράσεις χωρίς λόγο ιδιαίτερα εκτός σχολικών διακοπών / ακριβώς το αντίθετο … 

Το τσίπουρο / το ούζο 

Οι γυναικοβραδιές με τις φιληνάδες μου, που λειτουργούν ως ψυχοθεραπεία / η ψυχοθεραπεία με -συνηθέστατα- τσουχτερή πληρωμή

Η ΄Εμμα Σάπλιν / η Μαντόνα 

που η λίστα μου των «με φτιάχνει» έχει γίνει πολύ μα πολύ επιλεκτική / η τηλεόραση … κοντεύουμε να την πιστέψουμε

Η ατάκα στο παρά 5 «Ζουμπουλία, μπααα το κάνεις και χωρίς θόρυβο;» / που δεν έμαθα … κι εξακολουθώ και τα παίρνω με τους μαΧάκες … δηλαδή συνέχεια!

Η σωστά και καλομαγειρεμένη ελληνική κουζίνα / οι πειραματισμοί του τύπου «κοκορέτσι με σάλτσα μέντας» και σουβλάκι με κέτσαπ και φουλ τηγανητές πατάτες 

Το Μοναστηράκι με τα πέριξ του και τα κεμπάπ του / η νουβέλ κιζίν φρανσέζ και τα ευρωπαϊκά κεμπάπια  

Ο εσπρέσσο που τιμάται από 1,60 έως 2,30 / ο εσπρέσσο από 2,30 και πάνω 

Το ορίτζιναλ / το μεταλλαγμένο … άντρες, γυναίκες, λαχανικά

Η οποιαδήποτε αξία / η αντικειμενική 

Οι σχέσεις / νυν … συνδέσεις!

Τα παιδία παίζει …


Αναρτήθηκε στις Τα παρεΐστικα

Αξίες … συναισθηματικές και μη …

16 Μαΐου, 2007
Σχολιάστε

Είπα να πάρω κι εγώ ένα σπιτάκι  στον 4ο -για τα φιλαράκια- όταν έρχομαι, στον 1ο -για όταν έρθω- και για τα γεροντάματά (μου) που έρχονται! Και μίλησα με το μηχανικό, μίλησα με τον εργολάβο, μίλησα με το δικηγόρο, μίλησα με το συμβολαιογράφο και μίλησα …, μίλησα …Κατέληξα στον 2ο! Και λόγω τιμής δεν ήταν λόγω τιμής,  αλλά λόγω αξίας! Αγοράζεις λέει ένα διαμέρισμα που η αντικειμενική του αξία είναι 120.000 ευρώ! Γιατί ποιά άλλη αξία έχει;Επειδή όμως εσύ είσαι μάγκας πληρώνεις 120.000 ευρώ παραπάνω! Μπορεί να γίνει κάτιτις λιγότερο για μένα  παρακαλώ -λίγο λιγότερη μαγκιά- ας πούμε;  Μάλιστα, δε γίνεται τίποτα! Α, να ξαναπεράσω όταν θα πέσουν οι τιμές! Δηλαδή στις εκπτώσεις; ΄Οχι στις εκπτώσεις; Γιατί; Πότε πέφτουν οι τιμές -εκτός Χρηματιστηρίου οφ κορς … και με τα κινητά κάτι έγινε … Βρε μπας κι έχετε δει εσείς άλλο έργο  –να πέφτουν οι τιμές ειδικά των ακινήτων ή μήπως έχω δει εγώ άλλο; Ούτε καιν η τιμή της ζάχαρης δεν έχει πέσει ποτέ … 

Α, μάλιστα! Είναι για την Εφορία! «Γλιτώνουμε» την εφορία στο κράτος! Δηλαδή η Εφορία είναι άλλο κράτος ή σε άλλο κράτος; Όχι, μάλιστα …  Δηλαδή δεν είναι το κράτος που -κατά κράτος- κανονίζει την εφορία; Τότε είναι η εφορία που κανονίζει το κράτος; Όχι; Πάλι όχι; Για να καταλάβω, η εφορία είναι δεν είναι το κράτος αλλά -παρά του κράτους- δηλαδή το παρακράτος;  Με το μπαρδόν, αλλά γιατί με κοιτάτε έτσι; Εγώ … τί εγώ; ένα σπιτάκι θέλω να πάρω … Πάλι δεν κατάλαβα; Γλιτώνω κι εγώ και ο κύριος (στην περίπτωσή μας)  μηχανικός που το πουλάει; Θα σας έλεγα τώρα κατιτίς μανδάμ για το μηχανικό (σας)… λίγα έχει το μηχανικό ε;   Και ιδού η εφοριακή -όπως λέμε τροφική, ένα πράμα- αλυσίδα …Ο κύριος μηχανικός σίγουρα «γλιτώνει»! Η εφορία δεν ξέρω τι ακριβώς και αν «γλιτώνει» κάτι! Σίγουρα μέχρι σήμερα έχει γλιτώσει από τους κουκουλοφόρους και το φουρνέλο συθέμελα! Εγώ σίγουρα δεν γλιτώνω το δάνειο και το κράτος -εξίσου σίγουρα- δε γλιτώνει με τίποτα! ΄Αντε και … να μην πω τίποτ΄άλλο τώρα …  

Πάμε λοιπόν … (αντικειμενικά)Εγώ, τελείως αντικειμενικά έχω στην τσέπη μου 100.000! Και εξίσου αντικειμενικά χρειάζομαι άλλες 20.000, άντε 30.000 -πράγμα που σημαίνει δάνειο- για να πάρω το σπίτι στην αντικειμενική του αξία! Και ναι μεν το δάνειο είναι προσφορά, ναι δε άτοκη προσφορά υπάρχει; Αμ, δεν υπάρχει! ΄Ασε που για να βρεις ποιος κακομοίρης έχει τις καλύτερες προσφορές, πρέπει να χαλάσεις 2 ζευγάρια παπούτσια και να έχεις μάστερ και μάστερ στα δάνεια … παρντόν, στα μαθηματικά …   ΄Ενι γουέι …… πράγμα που σημαίνει ότι για να πάρω σπίτι, αντικειμενικά θα χρειαζόμουν 20.000 άντε 30.000 ευρώ δάνειο – γιατί κανείς άλλος δεν προσφέρεται- και άλλου τύπου προσφορές δεν υπάρχουν!  Τώρα μη αντικειμενικά, σημαίνει ότι πρέπει να πάρω δάνειο όχι 20.000, αλλά 120.000! Χώρια οι τόκοι … 

Εδώ κοιτάτε ένα πράμα! Αν δεν ήταν στη μέση η εφορία για να γλιτώσω Χποσό  ευρώ, τελείως αντικειμενικά θα γλύτωνα 100.000 ευρώ! Η έντοκη προσφορά, το δάνειο… που λέγαμε …. ναι, καλέ!  Κι άντε το πήρα (εμένα μου λες) και αν ή όταν θελήσω να το πουλήσω αυτό το αντικειμενικά αγορασθέν, τι λέω ή μάλλον τι συμβόλαιο δείχνω (απαγορεύονται οι χειρονομίες) στον επόμενο; Προφανέστατα τού δείχνω ένα συμβόλαιο που λέει ότι αγόρασα το 2β διαμέρισμα, 100.000 ευρά συν 20/30.000 αλλαγές … ηλιακός, πλακάκια, μπαταρίες, τέντες, τζάκι … αμ πως –από μεγάλο τζάκι- και σιγά να μην έχω τα ίδια με τους άλλους … ή να μην αλλάξω τα υλικά του παλιομπινέ του εργολάβου…συν το δάνειο;Βεβαίως και μπορώ … 

Πουλάω του -α- χριστιανού, χώρια το πάρκινγκ και  χώρια την αποθήκη τα οποία αντικειμενικά δεν περιλαμβάνονται στην αντικειμενική τιμή ή τελείως αντικειμενικά του πουλάω από αέρα κοπανιστό έως  φύκια για μεταξωτές κορδέλες! Ενώ συνάμα προσπαθώ να τον πείσω α) για τη θέση,  περιοχή, υπόσταση, κατάσταση, στάση λεωφορείων, μετρό … και αντικειμενική αξία του προς πώληση ακινήτου -έξω ο συντελεστής παλαιότητας-, β) γενικώς για όλες τις αξίες – -αντικειμενική, υποκειμενική- και κυρίως συναισθηματική αξία του αντικειμένου του πόθου του και γ) για την αντικειμενικότητά μου!   ΄Η μήπως -καθόλου κακή ιδέα- δεν του πουλάω καθόλου … Κρατάω εγώ το πάρκινγκ και νοικιάζω την αποθήκη! Μπορεί το καινούργιο σπίτι να είναι στα Δερβενάκια αλλά εγώ θα παρκάρω στην Καλλιθέα! Και  νοικιάζοντας την αποθήκη στην Καλλιθέα μπορώ να  νοικιάσω μια πιο μεγάλη και πιο φθηνά στην ΄Αρτα!  Και θα μου μένει και κάτιτις! Ε, πως, η διαφορά Καλλιθέας-΄Αρτης … ένα σταθερό μηνιαίο εισόδημα θα είναι κι αυτό   

Τι να σας πω βρε παιδιά …Μπορεί οι ΄Ελληνες να είναι καπάτσοι, φιλόξενοι και φιλότιμοι, αλλά .. Μπορεί να είναι τσαχπίνηδες κι αγαπησιάρηδες … αλλά Μπορεί να ζουν σ΄ένα υπέροχο τόπο κι ας μην τον προσέχουν …Μπορεί να περνούν καλά κι ας λύνουν τα προβλήματά τους μόνο στο καφενείο,Μπορεί να είναι κάποιοι – ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε ; Μπορεί να έχουν πίσω τους ένα υπέροχο ένδοξο παρελθόν αλλά ξύπνιοι δεν είναι, μόνο φωνακλάδες είναι… και μπροστά τους έχουν ένα υπέροχο άδοξο μέλλον!    Ελπίζοντας ότι δεν θα μου πει κανείς ότι το παίζω ευρωπαία ή ότι καβάλησα το καλάμι ή ότι ζω στον κόσμο μου, ούτε ότι είμαι καιρό μακριά και δεν ζω στα πάτρια γι αυτό ότι δεν μπορώ να καταλάβω … γιατί θα τον σφάξω! ΄Ενα σπιτάκι θέλησα να πάρω …Ούτε ευρωπαία είμαι ούτε και θέλω να είμαι -αλλιώς γιατί ν΄αγοράσω σπιτάκι στην πατρίδα; Θ΄αγόραζα σπιτάκι στο Παρίσι αν και αντικειμενικά… τι Παρίσι τι Καρπενήσι-ούτε καβάλησα το καλάμι, εδώ δάνειο θέλω … ραπανάκια για την όρεξη; ούτε μαύρη πέτρα έχω ρίξει πίσω μου, ούτε στο Αμέρικα είμαι! Ούτε ουγκ Γαμώτο μου, Ούτε καν ξανθειά (σόρρυ γκερλς)! Εγώ … ένα σπιτάκι θέλω …(αντικειμενικά στον 5ο …) Σύμφωνα με τα ανωτέρω, προέκυψε το παιχνιδάκι -΄Οποιος θέλει, παίζει- που δημοσιεύτηκε χώρια ….


Αναρτήθηκε στις Φάτε μάτια ... ψάρια

Ιταλικό ριζότο με μανιτάρια … ή

16 Μαΐου, 2007
3 Σχόλια

με άλλα λόγια …  Το πείραμα, η αλλαγή, o μούκου-ντούκου-κούκου, ιταλικό ριζότο με μανιτάρια …

Φύγαμε …

ΕΝΟΤΗΤΑ Α: Το πείραμα

Ο πλανήτης κινδυνεύει! Και μάλιστα σοβαρά! Και κινδυνεύει ουχί και όχι μόνο από την αλλαγή του κλίματος αλλά και από την αλλαγή κλίματος! Και ουδόλως ή άντε λίγο, είμαστε εμείς υπεύθυνοι  για την αλλαγή του κλίματος! Για την αλλαγή κλίματος όμως, εμείς και μόνο εμείς ευθυνόμεθα! Δεν καταλαβαίνετε πράμα; Μπααα και πώς και διατί περικαλώ; Πού έχετε το μυαλό σας; 
Πάαααααααλι στο …. ; Πάααααααλι εκεί;
 

Εννοώ καλέ, δεν μας το είπαν και μας το ξαναείπαν οι πεφωτισμένοι;
Δεν ενθυμείστε ότι κατόπιν των βεβαθυμένων τους επιστημονικών μελετών και ερευνών λέει, το πείραμα (της συμβίωσης) απέδειξε ότι οι άντρες είναι από τον ΄Αρη και οι γυναίκες είναι από την Αφροδίτη; Εν ολίγοις και σε απλά ελληνικά δηλαδή ότι άντρες και γυναίκες, είναι από διαφορετικό πλανήτη;
  Επιτέλους!
Κι έλεγα κι εγώ γιατί τρωγόμαστε και γιατί δεν τα βρίσκουμε και γιατί δεν μπορούμε να τα βρούμε, παρά τα βρίσκουμε μόνο όταν τη βρίσκουμε κι όταν … συνευρεθούμε!Βρε μήπως μάς αποκαλούνε (με τρόπο) ΟΥΦΟ και κανένας μας δεν το έχει καταλάβει; Μήπως είμαστε  πράγματι;  ΄Η μήπως βρήκαμε επιτέλους τη δικαιολογία που τα δικαιολογεί όλα;
   

Καλημέρα σας….

ΕΝΟΤΗΤΑ Β: Η Αλλαγή

Καθημερινά αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα της καταστροφής του πλανήτη που λέγεται Γη, ΄Ερθ ή Τέρρα! Κι είναι ένας πλανήτης όμορφος, υγρός και κυρίως φιλόξενος! Μας μάζεψε, μας συμμάζεψε, μας φιλοξενεί! Μας μεγάλωσε κι εμείς αντί να τον σεβόμαστε, καθημερινά τον πατάμε (όπου π = γ)!  Αυτή είναι λοιπόν η περιβόητη και σε όλους «αλλαγή του κλίματος»!
Κι άντε πες πως γι αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά … Απ΄ την άλλη πάλι καθημερινά αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα που λέγεται αλλαγή κλίματος! Και που γι αυτό, πολλά θα μπορούσαμε να κάνουμε! Εμείς όμως,νιξ …
Ναι, ένα «του» και μόνο του κάνει τη διαφορά! ΄Αλλο σας λέω η αλλαγή του κλίματος και άλλο η αλλαγή κλίματος!
Και όχι, δεν γράφω …μπιιιιιιιιιιιιιιιιιπ
΄Ενα «του» μαμώ το του κι έρχομαι να σκεφτώ και να προβληματιστώ τα μάλα!


Και για την αλλαγή με το «του» ας όψονται οι μεγάλοι! Αλλά για την άλλη, αυτή την χωρίς το «του» αλλαγή, κι είναι υπαρκτή κι αυτή και κοντά μας, τόσο κοντά μας που μας αγγίζει κι όχι μόνο απλώς μας αφορά, γι αυτή πολλά -από μας εξαρτάται- μπορούμε να κάνουμε! ΄Ασε που πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι ακόμα σοβαροτεροτερότερη από την πρώτη! Και άντε στα κομμάτια, δεν θέλω να πω  ποιος ζει, ποιος πεθαίνει, όσον αφορά την πρώτη αλλά … έτσι είναι! Η δεύτερη όμως, αυτή που έχει να κάνει με μας, με τους γύρω, τους δίπλα, τους πέρα, τους εκεί, τους τριγύρω μας, δε χωράει αστεία γιατί αυτή αφορά εμάς κι εμάς! Εμάς και τις σχέσεις μας! Αυτές τις δύσμοιρες σχέσεις που τις τραβολογάμε από δω κι από κει! Αυτές τις σχέσεις που μαζί τους «παίζουμε» καθημερινά! Σχέσεις στη δουλειά, στη γειτονιά, στην πολυκατοικία, στο ΄Ιντερνετ! Σχέσεις που γι αυτές ασταμάτητα παραπονιόμαστε, βρίζουμε, γκρινιάζουμε, κλαιγόμαστε! Παραπονιόμαστε για την κατάντιά τους, για το χάλι τους, την υποκρισία τους! Τις βρίζουμε για το κρύο, το απρόσωπο, το ουδέτερο! Γκρινιάζουμε για το απόμακρο, το ψεύτικο, το παραπλανητικό! Και κλαιγόμαστε από ειδικώς έως γενικώς και από γενικώς έως αορίστως! Και τί κάνουμε γι αυτές;Φτου … Μη βρίσω! Αφού κανένας μας δεν ευνοείται από τον παράγοντα έδρα γιατί κανένας μας δεν παίζει στην έδρα του και φιλοξενούμενοι δηλώνουμε όλοι σ΄αυτόν τον «άστα να πάνε» -έτσι έπρεπε να τον λένε- πλανήτη, μα τότε γιατί; Γιατί ενώ δηλώνουμε άπαντες παρόντες κι εθελοντές και κυρίως πρόθυμοι και τελευταία μάλιστα ιδιαιτέρως «ψαγμένοι» (από το πολύ ψάξιμο μάλλον), γιατί τελικά οι σχέσεις μας πηγαίνουν τελείως, παντελώς κι εντελώς κατά διαβόλου; Και γιατί όταν δούμε μια σχέση να «περπατάει» μας φαίνεται ολοσδιόλου κουφό; Γιατί βλέπουμε το μέλλον τους χλωμό; Γιατί έχει κάτι από εξωγήινο κι από σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Γιατί έχει κάτι από απίστευτο έως παράξενο και από θεατρινίστικο έως ξένο; Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τίποτα και καμία απάντηση δεν βρίσκω! Μήπως από ζήλεια;΄Η μήπως να θεωρήσω, ότι όπως λέει και το γνωστό λαϊκό άσμα, άμα κοιμηθείς με στραβό το πρωί αλληθωρίζεις; ΄Η επειδή οι άντρες είναι από τον ΄Αρη και οι γυναίκες από την Αφροδίτη και μιας και κοιμούνται τόσα χρόνια μαζί, μήπως γι΄ αυτό οι άντρες μοιάζουν όλο και περισσότερο με γυναίκες και οι γυναίκες όλο και πιο πολύ με άντρες; Μήπως αλληθωρίσαμε όλοι μας; ΄Η μήπως για να βουλώσουμε την τρύπα, όχι του όζοντος φυσικά, αλλά των (τρύπιων) σχέσεών μας, μήπως τώρα ξαφνικά θυμηθήκαμε την καταγωγή μας; ΄Η μήπως …Μπαααα! Ούτε πως, ούτε μήπως! Μόνοι μας -εδώ και καιρό- βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας και τώρα που τα βγάλαμε πρέπει οπωσδήποτε να βρούμε έναν ένοχο εμείς οι αθώοι! Πρέπει να βρούμε κάποιον που να απαλλάξει τη συνείδησή μας και να κοιμόμαστε ήσυχοι! Το παρόν επιχειρεί και η ψυχολογία, στο κεφάλαιο «ύπνος ελαφρύς = ισορροπία της ψυχής, εφησυχασμένη συνείδηση κι ο ένοχος, πάντως όχι και ποτέ εμείς»! ΄Ενα κάτι σαν …π.χ. φταίει η θεία μου η χορεύτρια γιατί εγώ έγινα τσαχπίνα! ΄Ετσι κι εμείς, βολικό ε, να μας φταίνε οι ΄Αρηδες και οι Αφροδίτες κι όχι οι μπιιιιιπ..κίες που κάνουμε!  Κι αντί, μετά από τόσα χρόνια συμβίωσης να έχουμε πια γίνει ένα … δεν έχω και δεν έχουμε, δεν έχεις και δεν έχετε, καμία και κανένα!Παρ΄όλα αυτά εγώ θα σταθώ στο ύψος μου και θα επιχειρήσω και πάλι να βοηθήσω την κατάσταση! Θα σταθώ στο γνωστό λαϊκό άσμα, κάθε πέρσι και καλύτερα και θα αναφωνήσω ή μήπως καλύτερα να το βουλώσω;  Κι όταν λέω να το βουλώσω εννοώ να μην γκρινιάζω και ιδιαιτέρως να μην παραπονιέμαι καθόλου και κυρίως για τις σχέσεις μου; Μήπως να κάνω τίποτα και κυρίως να μην ασχολούμαι μ΄αυτές; Μα εδώ είναι το πρόβλημα! Δεν ασχολούμαστε μ΄αυτές! ΄Οχι λοιπόν κάτι θα κάνω! Θα τα πω, θα τα φωνάξω και κυρίως θα τα γράψω …

ΕΝΟΤΗΤΑ Γ,Δ: Ο μούκου-μούκου, το ντούκου-ντούκου κι ο κούκου-κούκου

Αχ, και πού ΄ναι εκείνες οι παλιές καλές εποχές των σπηλαίων! Τότε παιδάκι μου, που στις σπηλιές, ήξερες τουλάχιστον τι σου γινόταν!Π.χ. ΄Ησουν μόνη και ά-σπηλη! Και π.χ. ένας, ο πιο μάγκας απ΄όλους -στο εφεξής κι από δω και κάτω, θα τον αποκαλούμε τρυφερά μούκου-μούκου- ή τέλος πάντων, όποιος προλάβαινε, σε βούταγε από τα μαλλιά και  λίγο σ΄ένοιαζε, γιατί κομμωτήρια δεν υπήρχαν! Ο μούκου-μούκου μάγκας λοιπόν σ΄ έχωνε στη σπηλιά του (πιθανότατα κεκατουρημένη) κι εσύ αυτομάτως έπαυες να είσαι ά-σπηλη! Μετά άρχιζε το ντούκου-ντούκου ο μούκου-μούκου κι εσύ  βρισκόσουν όχι μόνον εν-σπηλη αλλά και πολύ έγκυος. Κι  ο τύπος δεν ήταν ούτε εχέγγυος ούτε φερέγγυος και φυσικά καθόλου έγκυος! Βρισκόσουν λοιπόν επί της αναπαραγωγής φυσικά και καθότι δεν έπρεπε να χαθεί το υπέροχο αυτό θηλαστικό, που πολύ κατόπιν, αυτονομάσθη άνθρωπος!Και μιας που τ΄αναφέραμε (το θηλαστικό), μήπως ξέρεις κανείς σας γιατί οι άντρες έχουν ρώγες; Μήπως επειδή ανήκουν στα θηλαστικά; Ρωτάω γιατί ποτέ δεν κατάφερα να διαβάσω το περιβόητο άρθρο ώστε να μου λυθεί η απορία! Βέβαια πάντα πιστεύω ότι το ερώτημα είναι ζωτικό γι΄αυτό και ρωτάω! Τώρα βέβαια αν ήταν ζωτικότατο, σας βεβαιώ ότι θα είχα στρώσει κάτω τον απαυτό μου και θα είχα φροντίσει να μάθω αλλά …Σκέφτομαι επίσης όμως, κι αυτό επειδή γενικώς σκέφτομαι, ότι ίσως η φύση να λογάριαζε να πείσει κάποτε και τους μούκου-μούκου να θηλάσουν αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε! Αυτοί, οι μούκου-μούκου, καλέ έπρεπε να πάνε για κυνήγι! ΄Αρα, που καιρός για θηλασμούς! ΄Εστω κι αν οι Αφροδίτες μπορούν να θηλάζουν κι όταν είναι στο γραφείο!


Είδε λοιπόν κι αποείδε η φύση ότι δεν και κάποτε το πήρε απόφαση κι ισοπέδωσε τους  άνω αερόσακους των αρσενικών! Κι έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς … Σόρρυ, κι έμειναν αυτοί πλακέ κι εμείς να θηλάζουμε! Δηλαδή συνέβη, έγινε δηλαδή ένα κάτι, σαν κι αυτό, που έπεσαν οι περιττές τρίχες κι παρέμειναν μόνο εκεί που δεν ενοχλούν – δική μου άποψη-, ένα κάτι π.χ. όπως ατρόφησε και χάθηκε, διάολε, η ουρά! Με πλακέ ουρά λοιπόν και πλακέ ρώγες και ο από τον ΄Αρη ή μούκου-μούκου, αποκτούσε όχι μόνο φαμίλια μα και τίτλο συνάμα! Πάτερ φαμίλιας λοιπόν – πως λέμε Σερ ΄Αλεκ Γκίνες- κι ο μούκου-μούκου πάτερ άφηνε τη  φαμίλια στη σπηλιά (τα κλάματα και τις γκρίνιες κι όχι τις πάνες, καθότι δεν υπήρχαν) κι αναχωρούσε προς άγραν και δια το κρέας το επιούσιον! Τώρα πάει προς άγραν, σε συνέδρια. Τότε μοιρασμένοι οι ρόλοι! Εσύ κυρά-Αφροδίτη στη σπηλιά κι εσύ κύριε ΄Αρη στον ΄Αρη -παρντόν- στο κυνήγι!  Κυνηγός και κουβαλητής! ΄Εφευγε ο δόλιος κι εσύ άχρηστη δεν του κουνούσες καν το μαντήλι! Γιατί δεν είχες μαντήλι. Και πήγαινε ο έρμος και τα ΄βαζε με τους δεινόσαυρους! Κάποτε-κάποτε -έχετε δει δεινόσαυρους ε;- δηλαδή όχι αρκετά συχνά, ο μούκου-μούκου γύριζε θριαμβευτής και τροπαιούχος! Κάποτε-κάποτε όμως -δηλαδή πολύ αρκετά συχνότερα, ο μούκου-μούκου δεν γύριζε! Τον έτρωγε το μαύρο φίδι!  Αλλάαααα  δικό του πρόβλημα! Η Αφροδίτη κανένα πρόβλημα! Ο από τη διπλανή σπηλιά μούκου-μούκου, την βούταγε απ΄τα μαλλιά και την έχωνε στη δική του σπηλιά! Κι άπαντες πασιχαρείς! Ο καθένας φυσικά καθαρά για τους δικούς του προσωπικούς λόγους! Και ντούκου-ντούκου, ντούκου-ντούκου ο από δίπλα μούκου-μούκου! Μέσα-έξω επί του έργου, μέσα εσύ έξω αυτός! Εσύ Αφροδίτη μέσα κι έγκυος και έξω ο μη φερέγγυος! Μέσα εσύ λοιπόν, έξω αυτός και γκάπα-γκούπα-γκάπα εγκέν και κονταροχτυπήματα και μπαμ-μπουμ κι ο μούκου-μούκου τέλος! Και ντε νουβώ δεν γύριζε! Και όχι κλάμα η κυρία αφού δεν είχε μαντήλι! Τούκου-τούκου (χτύπημα στην πόρτα) να χαρώ εγώ εξέλιξη και  εγκέν και ντε νουβώ ντούκου-ντούκου με το δίπλα μούκου-μούκου, κλπ., κλπ.! Και τέλος πάντων έτσι είχε τότε το πράγμα κι είχε κι αρκετή ποικιλία! Και μιλώ πάντα επιστημονικά επί του θέματος της αναπαραγωγής καθότι επιστημονικά το ντούκου-ντούκου άνευ ευχαρίστησης συνεπάγεται αναπαραγωγή τέλος!
 

(*) Γνωστό είναι επίσης ότι πολλοί και πλείστοι όσοι, αρσενικοί κυρίως επιστήμονες, ισχυρίζονται ότι το χωρίς ποικιλία ντούκου-ντούκου, δεν προκαλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση και χωρίς ευχαρίστηση, θα βρισκόμαστε πάλι στον ίδιο παρανομαστή! ΄Αλλοι χαμένοι στο διάστημα, άλλοι στο χώμα κι άλλοι στη φυλακή! Κοινώς δεν θα υπήρχαμε, θα είχαμε εξαφανιστεί! Ενώ τώρα …
(*) ΄Ενι γουέι πάντως, ο ανωτέρω ισχυρισμός ις νέβερ κορέκτ για τις Αφροδίτες.Και κούκου να, ένας δεινόσαυρος ακόμη!

Δεινόσαυρος-Μούκου-μούκου, 0-5!

Κάποτε-κάποτε βέβαια, ο μούκου-μούκου απλώς ξεχνούσε να γυρίσει! Γιατί εύρισκε κι αλλού πορτοκάλια … Τότε ήτο χάριν της ποικιλίας; Πάντως ακόμη και σήμερα, ο μούκου-μούκου εξακολουθεί να κυνηγάει έστω και άνευ κούκου-κούκου! Κυνηγάει από πέρδικες μέχρι καρακάξες και μέχρι δεινόσαυρους! Αλήθεια! Πρώτα βγαίνει λένε η ψυχή και μετά το χούι! Επιλεκτικότητα καμία! Γιατί επέλεγε παλιά τους δεινόσαυρους;

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤ: Ιταλικό ριζότο με …Υλικά: Εμείς
Προαιρετικά: τα μανιτάρια

Εκτέλεση:

Εκτελείτε άνευ αναστολής άνευ συστολής και όποιον θέλετε …

Βασικότατα υλικά: Προσπαθώντας να μην αφήσετε ίχνη …


Πρόοδο στην πρόοδο και ραφή δεν έχει, χάθηκε  η ουρά, μάς πέσανε οι τρίχες κι η άτιμη η πρόοδος δεν μας άφησε να χαρούμε τα προνόμια των σπηλαίων και μας οδήγησε σε νέες επιστημονικές ανακαλύψεις και περιπέτειες! Δεν ξέρω βέβαια αν είναι πρόοδος, αλλά ψηφίζουμε … Μην κοιτάς που ακόμη μούκου-μούκου ψηφίζουμε!

Ενθυμείσαι, το χούι που λέγαμε; Επιστημονικά αποδεδειγμένο κι αυτό, πάντα οι γυναίκες διαλέγουν λάθος άντρα!Μη δυνάμενοι εξίσου να αδιαφορήσουμε, ερχόμαστε και πάλι να επαναλάβουμε το προαναφερθέν λαϊκό άσμα, ότι κάθε πέρσι και καλύτερα, τρέχουμε κι ανατρέχουμε και πάλι την πρόοδο! Ξίφη και μπαρούτια, σισανέδες και καραμπίνες και μπαζούκας και πάνε πια εκείνες οι μητριαρχικές κοινωνίες όπου βασίλευαν οι γυναίκες φανερά! Κα που φύσει ήπιες, φύσει γλυκές όλα ήταν ήπια, γλυκά και ήσυχα! Ελάχιστοι ΄Αρηδες στην εξουσία, ελάχιστοι πόλεμοι! ΄Ηταν νομίζω τότε που σέβονταν τη Γη! Τότε που την αποκαλούσαν Μητέρα! Τότε σέβονταν και τις γυναίκες! ΄Ηταν μήτρες, μητέρες, μάνες, μαμάδες, μανούλες φέρουσες καρπόν κοιλίας!
Και σιγά-σιγά, πάνε κι αυτά τα προνόμια!
Και φτάνουμε πού;
Στις σημερινές εποχές, τις αλλέως πέως λεγόμενες … φεμινιστικές!

ΕΝΟΤΗΤΑ Ε: Να σας βράσω για γυναίκες! Εντάξει, εντάξει όχι όλες …

Και να ΄φταιγα εγώ θα ΄λεγα … «Καημένη μου, μη μιλάς! ΄Οπως στρώνει κανείς κοιμάται»!
Δε φταίω μεν αλλά τραβιέμαι δε! Να κι εγώ στο κυνήγι, παρντόν, στο γραφείο! Να ΄μαι και στο σπίτι, και στο σχολείο! Να και στα πεθερικά, στα συμπεθερικά, στο σόι γενικά! Να και στα χαρούμενα και στα λυπητερά! Κι ο άλλος ακόμη να κυνηγάει! Και να μην ξέρω και τι ακριβώς κυνηγάει -ίσως όνειρα, ίσως εφ ω ετάχθη- να κι εγώ μόνη να βρίσκομαι και να μιλάω μόνη! Κι εκείνος να ΄χει πρόβλημα και να παραπονιέται για το καθημερινό ξύρισμα! Κι ενώ εσύ για να βγεις ραντεβού (μαζί του) πρέπει μια βδομάδα να τρίβεσαι, να σοβατίζεται, να γυαλίζεσαι και να αποτριχώνεσαι … εκείνος θέλει, ντουζάκι 10 λεπτά, ξύρισμα 3 λεπτά και ντύσιμο 5 έως 2 λεπτά! 5 λεπτά στην καλύτερη των περιπτώσεων και 2 στην χειρότερη,  αφού το κουστουμάκι βρίσκεται, με το πουκάμισο και τη γραβάτα πάνω στο κρεβάτι συνδυασμένο από την επίσημη Αφροδίτη! Δηλαδή το σύνολο μόνο 15 λεπτά, σχεδόν πάντα!     Κατά τα άλλα … καλάααααααα!
Κατά τα άλλα … ΙΣΟΤΗΤΑ!
 

Ποιά ισότητα βρε; Πού ξανακούστηκε ισότητα και μάλιστα με φανφάρες;
 

Ποιά ισότητα βρε, στα μπράτσα -αφήστε τους να κάνουν και κάτι χρήσιμο … ή στο μυαλό τη θέλετε; Μπορεί βρε να εξισωθεί το μυαλό τους με το δικό μας; Και να εξισωθεί με τα … συναισθήματα τί γίνεται;

Αχ, βρε κορίτσια, γιατί με βγάλατε από τη σπηλιά;
Εσείς μπορεί παιδιά να μην έχετε αλλά ρόδες να έχετε και να τρέχετε όμως εγώ και παιδιά έχω και ρόδες δεν έχω! Εσείς μπορεί να έχετε λεφτά αλλά εγώ δεν έχω! Εσάς μπορεί να σας νοιάζει η καριέρα, αλλά εμένα με νοιάζει η ησυχία μου! Και λίγο με κόφτει η ισότητα! Εσείς μπορεί να νομίζετε ότι είστε κάποιες αλλά ρωτήστε και κάναν άλλο!
Πώς κυρίες μου αποφασίσατε εσείς για μένα; Πώς με βγάλατε έξω να τρέχω και να μη φτάνω και να μην προλαβαίνω; Σαν τη Θεά Κάλι με καταντήσατε, αυτή με τα πολλά χέρια, αλλά εμένα με ρωτήσατε αν θέλω να γίνω θεά; Θεά με θεά έχει διαφορά! Θεά αλλά με μια τελείως ηλίθια λέξη -ισότητα- φέρατε τα πάνω κάτω! ΄Οπως έφερε το ΠΑΣΟΚ με μια λέξη, (την) αλλαγή κι αλλαγή δεν είδαμε! Τσίρκο γίναμε! Ας αφήσουμε τις ανισορροπίες … ΄Ακου ισότητα! Τα μαθηματικά έχουν ισότητες κορίτσια! Τα νομίσματα ισοτιμίες,  το ποδόσφαιρο ισοπαλίες και το τσίρκο ισορροπίες!Λουζόμουνα τα οικιακά και τα παιδικά π.χ. ανεμοβλογιά, μαγουλάδες, κλπ! ΄Αντε και τα απλά μαθηματικά όσο να βοηθάω, στο δημοτικό, τα παιδιά! Μα τώρα λούζομαι και τα γραφειακά και τον κάθε κόπανο, υποκόπανο, λοχία, δεκανέα και τμηματάρχη! Τώρα πρέπει να ξέρω κι από μοτέρ, λάδια και υγρά πάσης φύσεως … φρένων, μπαταρίας, κλπ. Και τεχνικά πρέπει  να ξέρω … από βρύσες, πρίζες, Τ3, πλυντήρια! Πριν τουλάχιστον ήξερα μόνο…από κουμπιά! 


Και γιατί όλα αυτά περικαλώ; Για να καταλήξω εγώ στα διαδικτυακά, μπας και βρω κανέναν διαδικτυακό και μάλιστα τον θέλω να είναι κι από … σόι! Τί σημαίνει αυτό το «από σόι»; Τι να σας πω; Παλιά σήμαινε αυτό το υπέροχο να έχεις κάποιον να σου ανοίγει τα μπουκάλια επειδή αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη εξυπνάδα και φοβερή μυϊκή δύναμη! Τώρα σημαίνει εσύ να πληρώνεις το γεύμα, είτε εντός λαμβάνει χώρα αυτό, όπερ σπίτι σου είτε εκτός, βλέπε  ρεστοράν και επ΄ουδενί εστιατόριο ! Επίσης ήταν πάντα απόλυτα αναγκαίο, κάποιος να σου κρατάει το παλτό για να το φορέσεις! Αν δεν είχες δηλαδή κάποιον να στο κρατήσει, πέθαινες από πνευμονία γιατί δεν μπορούσες να φορέσεις μόνη σου! Παλιά ήταν επίσης αναγκαίο να σου ανοίγουν την πόρτα του αυτοκινήτου κι αυτό όχι μόνο όταν το αυτοκίνητο ήταν καινούργιο, ακριβό ή όταν δεν προβλεπόταν να πάρει άλλο σύντομα! Τώρα σημαίνει να οδηγείς και να σε πρήζει! Κι ενώ ξέρεις να οδηγείς για να πας τα παιδιά στο σχολείο, δεν ξέρεις να οδηγείς όταν τον έχεις μέσα! Παρντόν διά την έκφραση! Υπήρχαν βέβαια και τα μεγάλα σόγια! ΄Ετσι κάποιος από μεγαλύτερο σόι, σου άνοιγε την πόρτα λες και ήσουν ανάπηρη! Τώρα ταλαιπωρείται αδίκως γιατί δεν ξέρει ότι μπαίνοντας πρώτα περνούν οι κυρίες και βγαίνοντας πρώτα περνούν οι κύριοι κι έτσι η πόρτα σκάει στα μούτρα σου! Τώρα από σόι είναι κάποιος που βλέπει καλά και δεν σε περνάει για γραμματόσημο! Ο νοών, νοείτω! ΄ Η κάποιος που να μη νομίζει ότι οι γυναίκες είναι ή νυμφομανείς ή ανοργασμικές και ότι δεν πρέπει να έχουν πουθενά τρίχες! ΄Η κάποιος …
Τώρα αν όλοι αυτοί οι κάποιοι ήταν ένας …
΄Οχι ισότητα, ούτε ισοτιμία, ούτε ισοπαλία κορίτσια!Και φυσικά, ούτε ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ! 
Τί λέτε; Μήπως να λέγαμε ΙΣΟΝΟΜΙΑ;
 

Υ.Γ. Τα ερωτηματικά του τύπου:   

             – ποιά είναι αυτή:
            
– τί μάς λέει;
            
– μήπως να καταστρέψουμε γρηγορότερα τον πλανήτη για να επιστρέψουμε -και γιατί όχι δηλαδή;- πάλι στην εποχή των σπηλαίων;
            
– δηλαδή πρέπει ν΄αφήσουμε τις Αφροδίτες ελεύθερες;
            
– μήπως να εξαφανίσουμε τις φεμινίστριες;
            
– μήπως είμαι τρελός/ή και δεν το ξέρω;
θα απαντηθούν συνοπτικά ( :?) σε επόμενο άρθρο!

Συμβίωση, αγκαλιά, σχέσεις πάσχουν.
Θέλουν ΙΣΟΝΟΜΙΑ!

Και τ΄αααάλλα βρίσκονται …Αυτά!

1. Προς περαστικούς -εφόσον υπάρχουν: Μερσί -όσοι περάσατε- και κυρίως όσοι φτάσατε μέχρι εδώ, μπράβο σας! Δεν το κρύβω ότι σας θαυμάζω!

2. Δεν ξέρω γιατί, δύσκολο μού ήταν να διαλέξω την κατηγορία όπου θα ταίριαζε καλύτερα να κατεβάσω το κατεβατό μου! Τελικά πάλι, αποφάσισα να το κατεβάσω στην κατηγορία: Σάρκα ή κυρίως πιάτα! 

Και συγγνώμη για -αν ενοχληθήκατε- το μέγεθος … 


Αναρτήθηκε στις Σάρκα ή κυρίως πιάτα

A-DIEU

5 Μαΐου, 2007
5 Σχόλια

Αγαπητέ μου Θεέ … ναι, ναι … σε Σένα απευθύνομαι (άλλωστε … πριτς, ε, όχι κι από τώρα … γι΄αντία είναι ακόμα νωρίς …)

σήμερα έχω τα νεύρα μου. Τίποτα δεν μου βγήκε όπως το υπολόγιζα. Αμ, δεν στο είπα; Τα ξέρω εγώ τις σειρές και τα προγράμματα. Μέχρι λίγο πριν, πριν κάνω ακόμα λογκ ιν, σκεφτόμουν και προβληματιζόμουν για το περιεχόμενο του παρόντος μπλογκακίου και τι βλακείες έχω γράψει.  Επειδή όμως με τις νέες τεχνολογίες δεν τα πάω καλά αλλά κι επειδή αυτό εδώ το μπλογκ χρωστάει τη δημιουργία του στην πειθώ και στη βοήθεια ενός αγαπημένου φίλου κι επειδή ακόμα αυτός ο φίλος έκανε -σε ροζ- ότι ήταν δυνατόν για να μ΄αρέσει το παρόν … κι επειδή επίσης … κι ακόμα επειδή … τελικά αποφάσισα να μη το διαλύσω μόνο θα το κρατήσω! Σου υπόσχομαι επίσης ότι θα το προσέχω όσο μπορώ.

Πάντως θέλω να σου τονίσω ότι το ΣΕΛΠΑ δεν με ικανοποιεί, το ADIPAS νον πλυ, το λα Κουκαράτσα επίσης… Κάποια στιγμή λοιπόν αν και όταν τα καταφέρω και προοδεύσω και γίνω στις ΝΤ καλύτερη και το κυριότερο αν κάποτε ξέρω τι θέλω, τότε να είσαι σίγουρος ότι θα κάνω ένα καινούργιο μπλογκάκι πιο έξυπνο, πιο ξιλίξιμο αλλά και σίγουρα -μην ανησυχείς καλέ- όχι πιο ροζ!

Α-DIEU

Λοιπόν ξέρεις κάτι … πολύ το πάω αυτό το «πίστευε και»  και μεγάλη μαγκιά αυτό το «μη ερεύνα»! Γιατί αν ερευνήσουμε θα δούμε ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο, κάποτε-κάποτε έτρωγε ανθρώπους (ενώ τώρα τους τρώει ζωντανούς), η αναπαραγωγή γινόταν μόνο όταν υπήρχε αρσενικό και θηλυκό! Στην κοιτίδα του πολιτισμού δεν χρειάζονταν εφημερίδες έφτανε ο εξοστρακισμός … α και τα κακά κορίτσια πηγαίναν παντού, ενώ τώρα πάνε μόνο στο ΄Αμστερνταμ!  Τώρα ε … η χιμπατζίνα όλο ομορφιά και χάρη κατάγεται από την Αφροδίτη ενώ  ο γοριλλίνος κατάγεται από τον ΄Αρη! Και σιγά να μην χρειάζεται η αναπαραγωγή αρσενικό και θηλυκό! Τώρα η αναπαργωγή χρειάζεται μόνο σεξ! Οι γυναίκες -στα 67- πήραν τη θέση απ΄τις προγιαγιάδες και γίνονται μαμάδες, οι μαμάδες γίνονται μπαμπάδες και οι μπαμπάδες, μαμάδες … Σήμερα το σεξ γίνεται στο διαδίκτυο δηλαδή ιν βίτρο και τώρα πλέον εκτός από αναπαραγωγή κρύβει και ευχαρίστηση! Εντάξει μερικές φορές κρύβει και πονοκέφαλο αλλά … Σήμερα η δημοκρατία δεν σ΄αφήνει να εκφράσεις τη γνώμη σου για τίποτα … άσε που πρέπει να σου αρέσει ότι αρέσει και στους άλλους γιατί αλλιώς είσαι ρατσιστής! ΄Ασχετο … εμένα μ΄αρέσουν οι Κουίν!!!!!!!!

A(χ)-DIEU μου…που δεν σ΄έχω δει ποτέ μου …

΄Ετσι έλεγα, μικρή,  ειρωνικά …

Και που δεν σ΄έχω δει τί έγινε;

Μάνα μου ή (βοήθα) Παναγιά μου φωνάζουν όλοι όταν έχουν ανάγκη … ειδικά με την αύξηση κι όταν δίνει παίρνει το ΚΚΕ (Καρδιά-Καρκίνος (φτου, έξω απ΄δω και μακριά)-Εγκεφαλικό …   

Παρντόν σερί … τί λέγαμε;  Ναι, μαγκιά σου λέω, δεν μου ζητάς και τίποτα τρελλό … δεν μου ζητάς να πιστεύω σε κάτι που βλέπω με τα μάτια μου … 

Μάλιστα σίγουρα βλέπω το άτομο (αυτό ντε, με τα νετρόνια και -αν θυμάμαι καλά- τα ηλεκτρόνια και τον πυρήνα)  και το πιστεύω! Βλέπω όμως και την ατομική ενέργεια… και βλέπω κι αυτούς που την πιστεύουν! Και το πετρέλαιο βλέπω που έχει πάει στα ύψη! Και τι βενζίνα …

Α… και το άλλο άτομο βλέπω … και  τι να σου πω …

κάθε φορά που το βλέπω όλο και κάτι μου κρύβει …

κι όλο και λιγότερο πιστεύω στα μάτια μου … 

Α όλα κι όλα … Μαγκιά το «πίστευε» και το «μη ερεύνα» κι ας μην αρέσει στους περισσότερους πολιτισμένους … σημερινούς! 

Σήμερα έχω τα νεύρα μου … 

A-DIEU


Αναρτήθηκε στις Τί καλό έχουμε σήμερα;

Μετά το Α το B …

3 Μαΐου, 2007
7 Σχόλια

Ββ ή βββββ ο βοριάς  … όπως ίσως ακόμη κάποιοι να θυμάστε 

ή απλά όπως το 2ο γράμμα της γνωστής σειράς  … 

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ … κλπ. κλπ.

Αυτή -εδώ και χρόνια- είναι η σειρά τους κι

ευτυχώς που μερικά πράγματα έχουν σειρά γιατί εγώ μόνο σειρά δεν έχω-  Αα Ββ Γγ … και με τη σειρά της γνωστής σειράς, έτσι είχα σκοπό να συνεχίσω το μπλογκ μου … 

Α Β Γ μόνο που εγώ, δεν ήμουν ποτέ κι ούτε είμαι κι ούτε θα είμαι νομίζω ποτέ της σειράς … ούτε της ακολουθίας, ούτε του ρυθμού καν δεν είμαι … και κυρίως δεν ήμουν ποτέ του προγράμματος! Α όλα κι όλα … είμαι όμως των σχεδίων! Πάντα κάτι σχεδιάζω! Μια σχεδιάζω όταν κάτι δεν έχουν να κάνουν τα χέρια μου κι είναι μια φατσούλα ή μια καρδιά κι είναι αυτά που σχεδιάζω κάποτε μικρά κάποτε μεγάλα! Κάποτε-κάποτε όταν μελαγχολώ σχεδιάζω  λουλούδια! ΄Οταν έξω βρέχει συχνά σχεδιάζω ένα φύλλο! Κι είναι αυτά που σχεδιάζω κάποτε μικρά, κάποτε μεγάλα! Και στον ύπνο μου σχεδιάζω … στον ύπνο, ταξίδια! Στο(ν) ξύπνιο μου επίσης! Πάντα ταξίδια! ΄Ολο από κάπου γυρεύω να φύγω κι όλο κάπου θέλω να πάω … Κι είναι αυτά που σχεδιάζω κάποτε μικρά, κάποτε μεγάλα … Μ΄αρέσει να χαράζω οτορούτες και δρόμους, στο πλάι τους κάστρα και σπίτια, δίπλα νερά … και γοφύρια, ποτάμια,    γοργόνες, βουνά …στις άκρες τους πόλεις … στη μέση πλατείες γεμάτες ζευγάρια και γέλια ή γεμάτες μικρούλια παιδιά! Κι επάνω ψηλά ήλιοι καυτοί, φεγγάρια αργυρά και πουλιά χρωματιστά κελαϊδηστά και κυρίως …  ελεύθερα!  

Μη μου πεις όμως να προγραμματίσω! ΄Οσες φορές προγραμμάτισα -όπως τώρα καληώρα- άλλες τόσες κάποιος ή κάτι μού άλλαξε το πρόγραμμα! Κι όταν παντρεύτηκα -δεν είχα προγραμματίσει να χωρίσω- άλλα είχα προγραμματίσει! 

Σκέφτομαι λοιπόν πως αν συνέχιζα με το Β και με τη σειρά έπαιρνα την αλφαβήτα, κάποια στιγμή, η σειρά είμαι σίγουρη ότι ούτως ή άλλως, θα χαλούσε! ΄Ετσι αντί κάποιοι άλλοι ή κάποια γεγονότα να μου χαλάσουν τη σειρά αποφάσισα κι εγώ να τη χαλάσω μόνη μου! Να μη χαλάσω και τη σειρά μου δηλαδή …

 Πάμε λοιπόν χωρίς πρόγραμμα … Ελεύθερα!

Τί λέγαμε;

Α, είχα λοιπόν υποσχεθεί στον εαυτό μου -την ίδια εκείνη στιγμή που ζήτησα από γνωστό κι αγαπημένο φίλο να μου δημιουργήσει το παρόν μπλογκ καθότι δεν είμαι και πολύ των νέων τεχνολογιών- ότι κάθε μέρα θα δημοσίευτα οπωσδήποτε κάτι! Ε, λοιπόν το παρόν δημοσίευμα ενέχει κινδύνους… παρντόν κατέχει ήθελα να πω τη θέση του δημοσιεύματος της επόμενης από τη δημιουργία του μέρας …

δηλαδή καλά που δεν έχω δουλειά σήμερα …  και καλά που το Β το πήρε ο βοριάς και το πήγε στα κομμάτια μαζί με τη γνωστή σειρά, αλλιώς … 

Μόνο πριν φύγω και σας αφήσω (για σήμερα …)

θα ζητήσω από σας -τους τυχαίως τυχόν απ΄εδώ περαστικούς – να αφήσετε στο μπλογκ μου μια λέξη! Μια λέξη θέλω από σας! Λέξη δική σας -σκεφτείτε καλά πριν απαντήσετε γιατί δεν είναι εύκολο- μια λέξη ζητώ ελληνική -μιας και η ελληνική γλώσσα είναι γνωστό ότι είναι (σχεδόν;) η πλουσιότερη του κόσμου- κι είναι η λέξη αυτή μια άλλη λέξη ελληνική που θα μπορούσε(ατε) να χρησιμοποιηθεί για ν΄αντικαταστήσει εκείνη την παλιά, την όμορφη, τη χιλιοειπωμένη! Αυτή θέλω!  

Ποια είναι κατ΄εσάς η λέξη που αποδίδει, περιγράφει ή περικλείει όλα όσα ακριβώς περικλείει ο έρωτας;  -όχι απλώς σαν λέξη-  

Εγώ πάντως έχω μια υπόψη μου …

Μπιζού


Αναρτήθηκε στις Τα παρεΐστικα

ADIPAS, ΣΕΛΠΑ* και

26 Απρίλιος, 2007
4 Σχόλια

ό,τι έχετε ευχαρίστηση …

Κάπως αλλιώς ήθελα να βαφτίσω το μπλόγκ μου μόνο που ένα κλικ αποφάσισε διαφορετικά! Μικρό το κακό όμως και θα πορευτώ ανάλογα.

όπως Αρχή, όπως ΄Αννα ή όπως Ανοχή ή Αποχή  

Ο Σύλλογος «ΕΛΠΑ» σας καλοσορίζει, σας χαιρετά και σας εύχεται καλά να περνάτε και καλά να περάσετε. Και εν αρχή, δράττεται της ευκαιρίας να σας ενημερώσει ότι ουδεμία σχέση έχει με τη γνωστή σε όλους σας οδική βοήθεια! Γι΄αυτό κι όσο κι αν στο μέλλον δημιουργήσετε την εντύπωση ότι επιθυμεί να σας παρέχει τα φώτα του, τη συνδρομή του, τη βοήθειά του ή ότι προσπαθεί να σας φέρει στο «σωστό» δρόμο, εσείς απλά αγνοήστε τον! 

Η άλλη αλήθεια είναι ότι ο περί ου ο λόγος σύλλογος -ίσως κάποτε να σας πω και την ιστορία του- σας βεβαιώ ότι είναι σίγουρα ένας και μοναδικός! Μα τόσο ένας και τόσο μοναδικός … ώστε να διαθέτει ένα και μόνο μέλος, τη μία και μοναδική … εμένα! Κάποτε, η αλήθεια είναι ότι είχε γνωρίσει δόξες και δόξες! Κι όσο κι αν σας μοιάζει μόνο μ΄ ένα μέλος θλιβερός, σάς βεβαιώ ότι μια χαρά τα πάει. Μπορεί να μην διαθέτει πολλά μιας και γενικά οι Σύλλογοι επιβιώνουν από τις συνδρομές των μελών τους αλλά μιας και ο σκοπός του μόνο με καλλιτεχνικές εκδηλώσεις δεν έχει να κάνει μια χαρά τη βολεύει με τα όσα πενιχρά του μέσα. Τώρα όσον αφορά την επωνυμία του είναι σωστή στο μέτρο του δυνατού καθότι το Α του τέλους πηγάζει από τη λέξη Αποχή που κρατείται ως η πιο κόσμια και η πιο δημοσιεύσιμη! Η Αποχή αντικατέστησε, την κάποια άλλη λέξη που, προς το παρόν κρατείται μυστική και αναγράφεται μόνο στο καταστατικό ίδρυσης του Συλλόγου,  αντίγραφο του οποίου διαθέτει μόνο το ένα και μοναδικό του Διοικητικό Συμβούλιο.

και ην το Α εν τη αρχή και λέξεις και λέξεις από Α αρχίζουν   

και

το Α του Συλλόγου, θα μπορούσε κάλλιστα να αντικατασταθεί με χίλιες όσες λέξεις. Εσείς απλά αντικαταστήστε το με όποια από Α προτιμάτε και σας πάει. Εγώ το μόνο μπορώ να σας πω είναι ότι η πρώτη, η σωστή, η αρχική λέξη, που αναγράφεται στο καταστατικό είναι η λέξη κλειδί όσον αφορά τη δημιουργία, τη σύσταση, την επωνυμία, την ύπαρξη και κυρίως τις μη … δραστηριότητες του Συλλόγου! Είναι μια λέξη ζωής,  απλή, καθημερινή … που όμως εδώ δεν μπορεί να αναφερθεί τουλάχιστον προς το παρόν! Η καλή μου ανατροφή και οι καλοί μου τρόποι … ε, ναι … δεν μου επιτρέπουν να την αναγράψω! ΄Αλλωστε στο Α της γνωριμίας μας βρισκόμαστε! Μέχρι να γνωριστούμε λοιπόν, το Α παραμένει

ή Α απλό 

(χωρίς επιμηκύνσεις ή ψάξιμο) κι απλώς περιμένετε τη στιγμή που θα αποφασίσω να σας το  δημοσιοποιήσω και μέχρι τότε απλά σας τρώει η περιέργεια ή που αντικαταστήστε το με την πιο γαργαλιστική λέξη από Α ξέρετε! Σας το εγγυώμαι υπάρχουν πολλές, ταιριάζουν πολλές και πολλές βγάζουν πολύ γέλιο …    

Έναρξις δημοσιεύσεων προσεχώς…

Υ.Γ.  Ενημερωτικά: Ο περί ου ο λόγος Σ.Ε.Λ.Π.Α. εδρεύει στην Κεντρική Ευρώπη. Στις δόξες του εκτός από τα κάμποσα μέλη του διέθετε και παρακλάδι εις τας Αγγλίας! Μάλιστα παρακαλώ παρακλάδι, υπό την επωνυμία ADIPAS**  και υπό την αιγίδα του είχε  μόνο άρρενα μέλη! Ενώ ΣΕΛΠΑ ήταν και είναι μέχρις τη σήμερον … το παράρτημα θηλέων!  

 * : Σύλλογος Επικινδύνων Λόγω Παρατεταμένης Αποχής από το σεχ! 

 ΄Εδρα: εκτός Ελλάδας, εκτός Αθήνας, εκτός … σεχ!

**:Assosiation of Dangerous Issued of Prolonged Abstention of Sex: ΄Εδρα: En-gland, London, παρομοίως … άνευ σεχ! Καθ΄ότι, ως γνωστόν, εκεί το σεχ γίνεται -και να προσέχετε- κυρίως επί τα … αυτά!