Μια ιστορία που δεν τελειώνει …
ενώ αρχίζει …
Μήνας 9ος του 2000 ! Τους ζυγούς, λύσαμε!
Μήνας 3ος του 2002! ΄Εως και 8ος … μια σχέση σκέτη ζάχαρη -ξανάγινα κοπέλλα- και μέλι και κανέλλα!
Μήνας 9ος … που να πήγαινε και να μην έρχονταν ποτέ …
Φτου! Φτου, φτου και πάλι φτου! Κύριε γιατί έκανες έτσι -σαν τα μούτρα σου; -τους αρσενικούς;
Φτου! ΄Οχι, δεν συνεχίζω! Κρατάω τους τύπους, άντε κρατάω και τα προσχήματα -είμαι κορίτσι από σπίτι εγώ- και κυρίως κρατάω τη θέση μου και δεν θα χαρακτηρίσω, ούτε το μήνα, ούτε τον περί ου ο λόγος κύριο που από δω και στο εξής όσες φορές αναφερθεί, θα αναφέρεται ως «λεγάμενος»! Ο πριν του λεγάμενου είθισται να μην αναφέρεται καθόλου. Σε περίπτωση όμως ανάγκης θα αναφέρεται πάντα ως «ακατανόμαστος»!
Χειμώνας -γκρίζος, βαρύς και κρύος- του 2002 κι οι γιορτές του με βρίσκουν στο κρεβάτι, σχεδόν γιατρεμένη! Και σχεδόν τελείως χαρούμενη. Τέλος καλό, όλα καλά! Πρέπει να σου πω πως μετά τη νάρκωση -τύπου μέθης σε συνδυασμό με ραχιαία- άααλλα όλοι περίμεναν μα άλλα εγώ τούς …σέρβιρα! Χωρίς να το θέλω και χωρίς να ξέρω! Δεν ξέρω τι απ΄όλα βοήθησε περισσότερο!
Να ΄ταν άραγε η μέθη, η ραχιαία, η καλή μου η νεράιδα; Μια χαρά ξύπνησα και σχεδόν χαρούμενη! Δεν λέω τελείως-τελείως χαρούμενη, μη και με περάσετε για αναίσθητη! Και τι ήταν το πρώτο πράγμα που θυμάμαι ότι άκουσα σα μισάνοιξα τα μάτια γυρίζοντας πίσω από το πουθενά; “΄Ιδια είσαι, η Χιονάτη!” ΄Ενας φίλος -που μου παρέστεκε- ήταν που το ψιθύρισε κι αργότερα μου το εξήγησε! Σίγουρα δεν ένιωθα έτσι!
΄Ενιωθα -ανεξήγητο- ήρεμη, χαρούμενη! Μάλλον φταίνε οι νεράιδες!
Ξέρεις, εκείνες οι νεράιδες που στέκονται πάνω από τις κούνιες των μωρών!
΄Ηταν σίγουρα εκεί! Τότε, θυμάμαι, τίναζαν χαριτωμένα πέρα-δώθε τα ραβδάκια τους! Χμμμ… λες γι΄αυτό να λατρεύω την ασημόσκονη; Κι ήταν ειδικά μία τους, που τρυφερά και γλυκά μου χαμογελούσε και χωρίς να κουραστεί και χωρίς να βαρεθεί, περίμενε! ΄Εστεκε ήρεμη κι ήσυχα περίμενε … πάνω απ΄ τη θερμοκοιτίδα μου! Για μέρες και μέρες έμεινε μαζί μου, κι ενώ ήμουν έτοιμη για τους ουρανούς ν΄αναλήψω και τη μαμά και τον μπαμπά μου στο δάκρυ να πνίξω, εκείνη πείσμα, εκεί! Θυμάμαι, δε θυμάμαι πως τη λέγανε! Εμείς εδώ, απλά θα τη λέμε νεράιδα! Δεν ξέρω αν ήταν εκείνη ή η ασημόσκονη -επί το επιστημονικότερο γονίδια; - που με βοήθησαν ή που μ΄ έπεισαν να μην προς τα πάνω φύγω αλλά τα πάνω μου να πάρω! ΄Ενι γουέι … Με ασημόσκονη προικισμένη κι αφού εδώ και 3 μήνες που με γέλιο, μορφίνες και θάρρος στον πόνο αντιστέκομαι – Φλεβάρης του 2003 πια- να, και στα πόδια μου στέκομαι!
Ανάμεσα στον πόνο και τις μορφίνες -κοντά 3 χρόνια παιδευόμουν με διάφορες δικαιολογίες και μπούρδες, να αποφύγω το αναπόφευκτο- επιτέλους να το, το τέλος! 3 χρόνια κι αφού τελικά όσο κι υποσυνείδητα και λίαν βλακωδώς έκρινα ότι «έκλεισα ως γυναίκα» το υπέστην το άτιμο το …αναπόφευκτο! Κι εκεί, γυρίζοντας πίσω από την προσωρινή φυγή μου στο πουθενά, μαζί μου γύρισε κι εκείνο της νεράιδας … το χάρισμα! Με το γέλιο στα δύσκολα! Θετικά ρε χαμώ το …
Μα και πως αλλιώς θα γινόταν … αφού ανοίγοντας τα μάτια μου ανάμεσα στους θησαυρούς μου -τους γιους μου- βρέθηκα ξανά! Και τους φίλους; Πού τους βάζεις τους φίλους; ΄Ολοι εκεί! Μα και πως αλλιώς αφού, εκ των πραγμάτων και πιο καθαρή και πιο ανάλαφρη ήμουν! Και πως -σε βεβαιώ- πως ενώ τα μάτια μου ήταν τελείως κλειστά, φρουυυττττττττττ … άνοιξε το μυαλό μου κι έξω, δεν έχει σημασία -πίσω, έξω ή μέσα- κύλησαν τα παλιά και τ΄άχρηστα; Μα πώς στην ευχή … όλα στη νάρκη τ΄άφησα τα παλιά και δυσάρεστα; Και πως με καινούργια τρυφερά, ευχάριστα και γιορτινά, το γέμισα είμαι ν΄απορήσω!
Και τι πιο τρυφερό απ΄το να βλέπω τ΄αγόρια μου που βλέποντάς με στα δύσκολα με το παραμικρό έτρεχαν και το γρηγορότερο προσπαθούσαν να προλάβουν τις ανάγκες μου, τις επιθυμίες μου μα ακόμα και τις σαν μαμά διαταγές μου! Τα ευχάριστα ήταν πάαααααααρα πολλά! Το κυριότερο … η βιοψία! Τα χριστουγεννιάτικα ήταν παντού!
Κι εκεί ανάμεσα στα όλα, να σου … και το 8ο θαύμα!
Και το όνομα αυτού …
Αι σι κιου!
Και πολύ θα ήθελα να ξέρω, άσχετα που ποτέ δεν το έψαξα- τι ακριβώς σημαίνει!
΄Ισως κι ηθελημένα και να μην το ΄ψαξα! ΄Ετσι για να μη χάσει τη γοητεία τού… άγνωστου!
Αι σι κιου -άσχετο- κάτι μου θυμίζει … κάτι μου θυμίζει …
Βρε παιδιά δεν φέρνει σε κάτι από το «Χαμώ το … άι (σι) κιου … σου … του ραδικιού σου»;
Μια φιλεναδίτσα -ανάμεσα στις πολλές- που με φρόντισαν, με φρόντισε περισσότερο –έτσι δεν γίνεται συνήθως; - κι αυτή μ΄ έβαλε στα μυστικά μονοπάτια της Ερμού και στα σοκάκια του … σόπινγκ θέραπυ!
Κατεβαίνοντας την Ερμού …
Επιτυχία 1η = Ονόματα δεν λέμε και πρόσωπα δεν θίγουμε! Καλώς; Λοιπόν η επιλογή ήταν δική μου! Κι ας όψεται γι΄αυτό το νικ του! Καρδιολόγος! ΄Οχι στο νικ βρε, στο επάγγελμα! Και πολύ πολύ σέξυ! Και δεν έκρυβε και πολλά πράγματα! Μόνο τις πρόσφατες φωτογραφίες του, 5 ψωρο-Απρίληδες ή Ιούνηδες (Μαϊους κρύβουν τα θηλυκά) και ούτε μια ντουζίνα κιλά! Επίσης δεν έκρυβε α) τη διατροφή προς την πρώην, β) τη διαστροφή -να ασχολείται συνεχώς- με την πρώην, γ) το τραύμα του γάμου του και δ) κυρίως το μετατραύμα της μετέπειτα του σχέσης του! Μιας σχέσης μετά κάποιας λίαν νεαράς και πολύ όμορφης ξανθούλας ειδικευάμενης! Ουχί ειδικευάμενης νοσηλεύτριας, αν και θα του ταίριαζε καλύτερα, αλλά ειδικευάμενης ιατρίνας! Μετατραύμα σοβαρότατο αλλά πλήρως δικαιολογημένο … συνδυαζόμενο με την ηλικία της κατάκτησης και της middle age crisis … του! Συν αυτά, βάλε και την ακατάπαυστη φλυαρία του, σπυριά μ΄έκανε να βγάλω … και … ξουυυυτ από δω -και ηναγκάσθην να αναζητήσω έτερον «ιατρόν» ετέρας ειδικότητος! Αν βέβαια εξαιρέσω -η στρίγκλα- τα ανωτέρω, ο καρδιολόγος μου δεν ήταν καθόλου τσιγκούνης (χωρίς να αναφέρομαι στην τσέπη), ούτε γενικώς και ειδικώς! Το αντίθετο μάλιστα! Σε καμία από τις καθημερινές δραστηριότητές του δεν έδειχνε την ηλικία του! Καθόλου μα καθόλου! Εκδρομές εκπαιδευτικές και μη πήγαμε, βόλτες πρωινές, περιπατητικές, νυχτερινές ρομαντικές και γευστικές, κάναμε! Πλην μίας … υψίστης σημασίας!
Επιτυχία 2η = Ναι -φτου κι αχρείαστοι να ΄ναι- γιατρός κι αυτός! Όχι δερματολόγος, όπως μπορεί να υποθέσατε λόγω της ανωτέρω αναφυλαξίας που παρουσίασα αλλά κυρίως χωρίς καμίας επιδίωξης -γιατί εγώ εν τω μεταξύ μια χαρά αισθανόμουν- γιατρός κι αυτός αλλά ακτινολόγος αυτός! Α, όλα κι όλα! Τα καλά να λέγονται! Τίποτα δεν … έκρυβε! Ευτυχώς, αυτός ήταν και πολύ χωρισμένος! Δηλαδή κάτι προς το περισσότερο παντρεμένος … με κάτι άδειες ταξί ήταν και κάτι εισαγωγές πολυτελών οχημάτων δεύτερο χέρι! Εισαγωγές κυρίως για πολίτες -όπως έλεγε- πρώτης κατηγορίας! Μέχρι τέλους όμως -που ήρθε σύντομα- δεν κατάφερα να μάθω, αν το δεύτερο χέρι αφορούσε τα οχήματα, τους πολίτες ή όλων των κατηγοριών -κολονακιώτες- πολίτες …
Εν τω μεταξύ, ο λεγάμενος –καλή του ώρα- χα … επανεμφανίσθη!
Ο δε ακατανόμαστος εξηφανίσθη, -ουφφφφφφφφφφφφφφ- τελείως και παντελώς!
Και βέβαια, κυρίως, οικονομικώς!
Κύριος σοβαρός, ορθογράφος, ουχί γιατρός -οι γιατροί δε φημίζονται άλλωστε για την ορθογραφία τους, άσε τη γραφή τους- Επιτυχία 3η = Επαγγελματικώς σχεδόν αποκατεστημένος αλλά και σε βάρδιες -αρραβωνιασμένος- απασχολούμενος και επί πλέον με τα τουριστικά ασχολούμενος! Αυτός πάλι … εκτός από τον αρραβώνα, έκρυβε την ηλικία του! ΄Ελεγε 42! Κι ήταν 29! Δεν ξέρω βέβαια, μπορεί και λόγω τόπου διαμονής, να τού φάνηκα τουρίστρια! Σύντομα και σίγουρα όμως διαπίστωσε το αντίθετο! Καθ΄ότι είμαι και μελαχροινοτάτη και ξέρω από μυθολογία ξέρω! Εν τέλει, τον εν λόγω κύριο … τον είδα εγώ τελείως … τουριστικά!
Επιτυχία 4η, 5η, 6η, 7η, 8η … κλπ.
Πολλοί και διάφοροι! ΄Ολοι εξαιρετικοί κι όλοι υπερήφανοι!
΄Αλλοι υπερήφανοι παντρεμένοι, άλλοι παντρεμένοι πολύ υπερήφανοι … που το δήλωναν!
Και πώς να μην είναι? ΄Ολοι τους άλλωστε με εξαιρετικά κορίτσια ήταν παντρεμένοι! ΄Ασχετο- μα αφού δεν περνούσαν εξαιρετικά τι να κάνουν οι άνθρωποι- ανάγκα και θεοί πείθονται, αυτοί κυνηγούσαν τα προς το ζειν! Ομοίως άλλοι ήταν υπερήφανοι αρχιτέκτονες! Παρομοίως και πολιτικοί μηχανικοί, μπόλικοι διευθυντές, κάμποροι ποινικολόγοι, αρκετοί δάσκαλοι, σχετικά πολλοί καθηγητάδες Πανεπιστημίου! Και υπεραρκετοί … Πρόεδροι συλλόγων, τοπικών εξωραϊστικών, ποδοσφαιρικών, χορευτικών όπως και πρόεδροι σωματείων καλλιτεχνικών και μη, καθηγητές, μουσικολόγοι, μισογύνηδες …΄Αφαντοι οι ηλεκτρολόγοι, οι υδραυλικοί, οι κλειδαράδες, οι φαναρτζήδες … Αλλά βλέπεις αυτοί δουλεύουν! Τώρα πως δεν τους βρίσκει κανείς για να κάνει δουλειά … αυτό είναι άλλο! ΄Αλλοι ήταν περήφανοι αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού! Άλλοι ήταν απλώς χωρίς λόγο … περήφανοι! Και πολλοί μα πάααααρα πολλοί ήταν ψωροπερήφανοι! Ακόμα κι ένας Ιερέας μου ΄κατσε! Δεν θυμάμαι καλά! Μπορεί να ήταν και … ιερο-μονάχος!
Απ΄αυτούς κανείς δεν ήταν υπερήφανος –εκτός από κάτι φοιτητές- για την ηλικία του! Ούτε για τα κιλά του! Και ποσώς με ενοχλεί η ηλικία ή τα κιλά! Η βλακεία μ΄ενοχλεί και το … εγώ ξέρεις είμαι ή ξέρεις εγώ ποιος είμαι … Και το όσοι … με ξέρουν λένε … ΄Ασχετο –είδα πατσές- εγώωωω και ποδαράκια! Αλλά αυτά … τις περισσότερες φορές, πάνε πακέτο! Τελικά-τελικά, το σοβαρότερο πρόβλημα δεν ήταν ότι στην πλειοψηφία τους ήταν υπερήφανοι! Το πρόβλημα ήταν ότι ήταν φοβιτσιάρηδες! Φοβόντουσαν ρε –ήταν και στα πρώτα νιάτα τους βλέπεις- μήπως το κορίτσι τούς βγει φαρδύ ή μεγάλο! Το προτιμούσαν, λέει, μινιόν!
Επιτυχία Χη = Κύριος … ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ -μού ΄πε, συγχωρεμένος- στο μελαχροινό του! Α, όλα κι όλα … Ντεπαρντιέ δεν ήταν αλλά ήταν -κύριοςσ σε όλα του- όλα του καλά! Συγχωρήστε με που δεν θα πω τίποτε άλλο γιατί όντως -κύριος- και φίλοι είμαστε … και τα λέμε συχνά! Τούτος δα όμως, δεν μπορούσε να χωνέψει α) ότι είχα την πρωτιά στην ηλικία (δεν ήξερε, δεν ρώταγε?) β) το μισθό μου!
Κι άλλος ένας ακόμη, Διευθυντής Πολυεθνικής! Πως θα λέγαμε Πολυ/τεχνίτης κι ερημοσπίτης, έτσι ακριβώς! Μου κουβαλήθηκε –φιλόξενοι οι έλληνες βρε παιδί μου, δε λέω- αξάφνως κι ακαλέστως αλλά όπως καταλαβαίνετε -ευτυχώς βρέθηκε δωμάτιο σε ξενοδοχείο- κι έμεινε ειδικώς όξω απ΄το σπίτι και γενικώς όξω απ΄ εδώ και μακριά!
Εν τω μεταξύ, ο λεγάμενος παρακαλάει!
Ο δε ακατανόμαστος … κλωτσάει!
Σόπινγκ θέραπυ …
Ιχνηλάτης.γκρ, γιουνάνφρεντζ.κομ., γκρ.συντροφιά, γκρου. κουκού μούκου ντούκου νούκου, μιτίκ, κομ ιτάλια, φράντσα, … ριέν! Επιπροσθέτως βάλτε και μπόλικο γιάχου, και μουσουνού, κάμποσο καφέ και αλκοόλ παντός τύπου να ρέει, βάλτε κι αρκετό μέιλ, φουλ ποίημα και τραγούδι -με καλύτερα του Νότη του Σφακιανάκη- με φουλ κλόπυ-πέιστ και τελείως ξεδιάντροπο κόπυ-μέιλ παλαιών τους επιτυχιών … κόπυ … από την μια (που τσίμπησε) μέιλ …για την άλλη (για να τσιμπήσει)! Συν και όλα τα νέα και απαραίτητα τεχνολογικά μέσα, κάμερες, ακουστικά, μικρόφωνα, κινητά! Νέες τεχνολογίες μα και νέες προτεινόμενες στάσεις Κάμα-Σούτρα π.χ. το ΄να χέρι νίβει τ΄ άλλο και τα δυο το ……,
μη γνώτω η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερά σου,
συν αθηνά και χείρα κίνει,
κάλιο 5 και στο χέρι παρά 10 και καρτέρι,
όρσε γαμπρέ κουφέτα,
έχω μια σαρδελίτσα, την πλένω, την καθαρίζω, κλπ.
Τα μόνα αισθησιακά παράγωγα που γλύτωσαν του διαδικτύου ήταν … η σαντιγύ, το μέλι και το σιρόπι σοκολάτας παρ΄όλη τη γλύκα τους και παρ΄ότι όλων των οποίων αυτών … τυγχάνω υπέρμαχος!
Το πρώτο -η σαντιγύ- ίσως να κρίθηκε και οικονομικώς ασύμφορος, τα δε άλλα μάλλον -προς αποφυγήν βραχυκυκλωμάτων- εκρίθηκαν ακατάλληλα κι επικίνδυνα, αν και το αλκοόλ προκαλεί επικινδυνότερα τοιαύτα …
(*) Τα ανωτέρω αφορούν αποκλειστικά και μόνο προσωπικές ΜΟΥ εμπειρίες. Κι όπως το έχω τονίσει πλειστάκις κάθε ομοιότητα με γνωστά σας πρόσωπα (πράγματα ή αντικείμενα) δεν είναι καθόλου συμπτωματική και ουδόλως τυχαία!
Ας μην παραπονιέμαι όμως! Ακόμα και μούσα έγινα! Θυμάστε … μούσα = το κορίτσι που το φλομώνουν στο μούσι!
Κι αν οι Μούσες ήταν εννιά, οι περισσότεροι υπερήφανοι και μη επιθυμούσαν, διακαώς 9 σε 1!
Κοίτα τι σου κάνει αδερφέ μου η διαφήμιση …
Και απαιτούσαν από μένα να διαθέτω όλες τους -και των 9 τις χάρες!
Τώρα ή που πράγματι δεν ήξεραν ότι τα κορίτσια ήταν 9 το καθένα με τη χάρη του ή που όντως πίστευαν ότι μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα και με τις 9!
Όπως πιστεύουν δηλαδή και κάτι ερωτογέροντες -για τους γεροντοέρωτες (κλικ … στην καθομιλουμένη, θα σας μιλήσω αύριο- που ψάχνουν διακαώς από δεσποινίδες έως δεσποινιδούλες! Και δίκιο έχουν οι άνθρωποι! Μιας και τα κοριτσάκια δεν ξέρουν από σεξ, μια χαρά …θα τα βολέψουν! Πώς να θέλουν μια πενηντάρα, πώς; Πώς να τα βγάλουν πέρα με τόσο … 2 σε 1, μαζεμένο σεξ; Με δυο 25άρες … κάτι γίνεται! Μοιράζεται το σεξ στα δύο! ΄Ασχετο κι αληθινό -με μερικούς- όντως ένιωσα ως Μούσα! Αντιστοίχα, εκείνοι μαζί μου ένιωθαν, τουλάχιστον έτσι μου έδιναν να καταλάβω, ως Πικάσο! Αλήθεια βρε, μόλις τους έλεγα πόσων χρονών είμαι … την έκαναν! ΄Ηθελαν λέει να παντρευτούν –ενώ εγώ είμαι απλώς υπέρ των μακροχρόνιων αρραβώνων- κυρίως μικρές ή και ακόμα μικρότερες … όπως έκαναν ο Πικάσο κι ο Φρανκ Σινάτρα! Κι ας μην είχαν αυτοί τίποτα το κοινό ή το σχετικό με τους προαναφερθέντες … νέους! Α, πολλοί ήταν κι αυτοί που είχαν τσακωθεί … με τον καθρέφτη τους!
Στο ενδιάμεσο συνάντησα και πολλούς -υπερήφανοι κι αυτοί- κι ε-αυτούς ενόμιζαν σωτήρες του άπορου γυναικείου κόσμου και κοινωνικόν έργον προσφέροντες, άπιαστα όνειρα ρίχνοντες στις οπτικές ίνες, μεγάλα λόγια σε μοναχικές υπάρξεις, παραρολογίες σε απλά πλάσματα, ψέμματα σε πληγωμένες ψυχές και κοροϊδία και ελπίδες σε … γυναικείες αγκαλιές!
Με άλλα λόγια …
΄Ολοι αυτοί είναι …. άγαμοι … ή θύται …
Μάλλον και τα δύο …
Γι΄αυτό … παρακαλώ πολύ άγαμοι θύται …
και μην μ΄ενοχλείτε …
Εν τω μεταξύ … βαρέθηκα!
Τα υπόλοιπα αύριο, μεθαύριο, κάποια άλλη ή … κάποτε …
Πάντως η τελευταία μου κατάκτηση ήταν ένας Πρέσβης, προσωρινά λέει «στο ψυγείο»!
Περίμενε τις εκλογές για να αναλάβει λέει και πάλι … δράση!
Ο καημένος, καλό παιδί, αλλά δυστυχώς … πάλι … αδρανής έμεινε!
Φιλιά σε όλους σας …
Χμμμμ…. Μιας και ως είθισται … οι γούνες να φέρονται, μεταφέρονται και υποφέρονται από κυρίες …
Κυρίες μου,
στο επόμενο …
η σειρά σας !!!!!!!!!!!!!
Κι έχω μπόλικα ράμματα για τη γούνα σας …
