NO WHERE CAFE - STRICTLY FOR SMOKERS

NEW!!! Ελάτε να παίξουμε … το …

ΜΕ ΦΤΙΑΧΝΕΙ       /         ΜΕ ΧΑΛΑΕΙ  

Ο νότος / ο βορράς

Η πατρίδα μου / το 80% των κατοίκων της

Το Λουξ  /  οι άντρες του 

Οι καλοκαιρινές διακοπές / ο προγραμματισμός τους 

Το Μπαρ “Λάθος Γκρι” στο Ναύπλιο / η μετάλλαξη των ελλήνων -μη εξαιρεταίων φίλων και συγγενών- μόλις πιάσουν τιμόνι

Ο Νικοπολίδης  / ο Μπέκαμ

Η Θεοπούλα  / ο Κακαουνάκης    

Οι μακριές νύχτες της Αθήνας με φίλους / το μίνι … σε όλα τα μπούτια                                                   

Οι φίλοι μου κι ας … είναι μακριά / που δεν μπορώ να είμαι κοντά τους όταν με χρειάζονται και τους χρειάζομαι

Που σε σύγκριση με τη μέση γυναίκα του πλανήτη ζω σα βασίλισσα / που οι 24 ώρες μέρας δεν μου φτάνουν για να παίξω όλους όσους ρόλους μού έχουν ανατεθεί

Ναι, όλη αυτή η καθαριότητα στο Λουξ! Ξεσκονίζουν τις γέφυρες / η πάντα βρώμικη Αθήνα μου

Που έχω πολλές φίλες / που υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν … ή έχουν όπλα αντί για παιχνίδια

Το “κουλ” του τρακάρεις εδώ στο Λουξ / η αγένεια στην Αθήνα … οδηγείς, συνοδηγείς ή καν δεν οδηγείς!

Το ΧΑβαλετζίδικο, το ΧΑρωπό, το ΧΑχανιστό και το ΧΑϊ / η μόνιμη κλάψα, η κακομοιριά, η μιζέρια! Τα στραβά μούτρα καλά θα ήταν να τα αφήνατε στο σπίτι! Οι υπόλοιποι τί φταίμε;

Οι Κουιν / οι U2

Οι μίνι αποδράσεις χωρίς λόγο ιδιαίτερα εκτός σχολικών διακοπών / ακριβώς το αντίθετο … 

Το τσίπουρο / το ούζο 

Οι γυναικοβραδιές με τις φιληνάδες μου, που λειτουργούν ως ψυχοθεραπεία / η ψυχοθεραπεία με -συνηθέστατα- τσουχτερή πληρωμή

Η ΄Εμμα Σάπλιν / η Μαντόνα 

που η λίστα μου των “με φτιάχνει” έχει γίνει πολύ μα πολύ επιλεκτική / η τηλεόραση … κοντεύουμε να την πιστέψουμε

Η ατάκα στο παρά 5 “Ζουμπουλία, μπααα το κάνεις και χωρίς θόρυβο;” / που δεν έμαθα … κι εξακολουθώ και τα παίρνω με τους μαΧάκες … δηλαδή συνέχεια!

Η σωστά και καλομαγειρεμένη ελληνική κουζίνα / οι πειραματισμοί του τύπου “κοκορέτσι με σάλτσα μέντας” και σουβλάκι με κέτσαπ και φουλ τηγανητές πατάτες 

Το Μοναστηράκι με τα πέριξ του και τα κεμπάπ του / η νουβέλ κιζίν φρανσέζ και τα ευρωπαϊκά κεμπάπια  

Ο εσπρέσσο που τιμάται από 1,60 έως 2,30 / ο εσπρέσσο από 2,30 και πάνω 

Το ορίτζιναλ / το μεταλλαγμένο … άντρες, γυναίκες, λαχανικά

Η οποιαδήποτε αξία / η αντικειμενική 

Οι σχέσεις / νυν … συνδέσεις!

Τα παιδία παίζει …


Αξίες … συναισθηματικές και μη …

Είπα να πάρω κι εγώ ένα σπιτάκι  στον 4ο -για τα φιλαράκια- όταν έρχομαι, στον 1ο -για όταν έρθω- και για τα γεροντάματά (μου) που έρχονται! Και μίλησα με το μηχανικό, μίλησα με τον εργολάβο, μίλησα με το δικηγόρο, μίλησα με το συμβολαιογράφο και μίλησα …, μίλησα …Κατέληξα στον 2ο! Και λόγω τιμής δεν ήταν λόγω τιμής,  αλλά λόγω αξίας! Αγοράζεις λέει ένα διαμέρισμα που η αντικειμενική του αξία είναι 120.000 ευρώ! Γιατί ποιά άλλη αξία έχει;Επειδή όμως εσύ είσαι μάγκας πληρώνεις 120.000 ευρώ παραπάνω! Μπορεί να γίνει κάτιτις λιγότερο για μένα  παρακαλώ -λίγο λιγότερη μαγκιά- ας πούμε;  Μάλιστα, δε γίνεται τίποτα! Α, να ξαναπεράσω όταν θα πέσουν οι τιμές! Δηλαδή στις εκπτώσεις; ΄Οχι στις εκπτώσεις; Γιατί; Πότε πέφτουν οι τιμές -εκτός Χρηματιστηρίου οφ κορς … και με τα κινητά κάτι έγινε … Βρε μπας κι έχετε δει εσείς άλλο έργο  –να πέφτουν οι τιμές ειδικά των ακινήτων ή μήπως έχω δει εγώ άλλο; Ούτε καιν η τιμή της ζάχαρης δεν έχει πέσει ποτέ … 

Α, μάλιστα! Είναι για την Εφορία! «Γλιτώνουμε» την εφορία στο κράτος! Δηλαδή η Εφορία είναι άλλο κράτος ή σε άλλο κράτος; Όχι, μάλιστα …  Δηλαδή δεν είναι το κράτος που -κατά κράτος- κανονίζει την εφορία; Τότε είναι η εφορία που κανονίζει το κράτος; Όχι; Πάλι όχι; Για να καταλάβω, η εφορία είναι δεν είναι το κράτος αλλά -παρά του κράτους- δηλαδή το παρακράτος;  Με το μπαρδόν, αλλά γιατί με κοιτάτε έτσι; Εγώ … τί εγώ; ένα σπιτάκι θέλω να πάρω … Πάλι δεν κατάλαβα; Γλιτώνω κι εγώ και ο κύριος (στην περίπτωσή μας)  μηχανικός που το πουλάει; Θα σας έλεγα τώρα κατιτίς μανδάμ για το μηχανικό (σας)… λίγα έχει το μηχανικό ε;   Και ιδού η εφοριακή -όπως λέμε τροφική, ένα πράμα- αλυσίδα …Ο κύριος μηχανικός σίγουρα «γλιτώνει»! Η εφορία δεν ξέρω τι ακριβώς και αν «γλιτώνει» κάτι! Σίγουρα μέχρι σήμερα έχει γλιτώσει από τους κουκουλοφόρους και το φουρνέλο συθέμελα! Εγώ σίγουρα δεν γλιτώνω το δάνειο και το κράτος -εξίσου σίγουρα- δε γλιτώνει με τίποτα! ΄Αντε και … να μην πω τίποτ΄άλλο τώρα …  

Πάμε λοιπόν … (αντικειμενικά)Εγώ, τελείως αντικειμενικά έχω στην τσέπη μου 100.000! Και εξίσου αντικειμενικά χρειάζομαι άλλες 20.000, άντε 30.000 -πράγμα που σημαίνει δάνειο- για να πάρω το σπίτι στην αντικειμενική του αξία! Και ναι μεν το δάνειο είναι προσφορά, ναι δε άτοκη προσφορά υπάρχει; Αμ, δεν υπάρχει! ΄Ασε που για να βρεις ποιος κακομοίρης έχει τις καλύτερες προσφορές, πρέπει να χαλάσεις 2 ζευγάρια παπούτσια και να έχεις μάστερ και μάστερ στα δάνεια … παρντόν, στα μαθηματικά …   ΄Ενι γουέι …… πράγμα που σημαίνει ότι για να πάρω σπίτι, αντικειμενικά θα χρειαζόμουν 20.000 άντε 30.000 ευρώ δάνειο – γιατί κανείς άλλος δεν προσφέρεται- και άλλου τύπου προσφορές δεν υπάρχουν!  Τώρα μη αντικειμενικά, σημαίνει ότι πρέπει να πάρω δάνειο όχι 20.000, αλλά 120.000! Χώρια οι τόκοι … 

Εδώ κοιτάτε ένα πράμα! Αν δεν ήταν στη μέση η εφορία για να γλιτώσω Χποσό  ευρώ, τελείως αντικειμενικά θα γλύτωνα 100.000 ευρώ! Η έντοκη προσφορά, το δάνειο… που λέγαμε …. ναι, καλέ!  Κι άντε το πήρα (εμένα μου λες) και αν ή όταν θελήσω να το πουλήσω αυτό το αντικειμενικά αγορασθέν, τι λέω ή μάλλον τι συμβόλαιο δείχνω (απαγορεύονται οι χειρονομίες) στον επόμενο; Προφανέστατα τού δείχνω ένα συμβόλαιο που λέει ότι αγόρασα το 2β διαμέρισμα, 100.000 ευρά συν 20/30.000 αλλαγές … ηλιακός, πλακάκια, μπαταρίες, τέντες, τζάκι … αμ πως –από μεγάλο τζάκι- και σιγά να μην έχω τα ίδια με τους άλλους … ή να μην αλλάξω τα υλικά του παλιομπινέ του εργολάβου…συν το δάνειο;Βεβαίως και μπορώ … 

Πουλάω του -α- χριστιανού, χώρια το πάρκινγκ και  χώρια την αποθήκη τα οποία αντικειμενικά δεν περιλαμβάνονται στην αντικειμενική τιμή ή τελείως αντικειμενικά του πουλάω από αέρα κοπανιστό έως  φύκια για μεταξωτές κορδέλες! Ενώ συνάμα προσπαθώ να τον πείσω α) για τη θέση,  περιοχή, υπόσταση, κατάσταση, στάση λεωφορείων, μετρό … και αντικειμενική αξία του προς πώληση ακινήτου -έξω ο συντελεστής παλαιότητας-, β) γενικώς για όλες τις αξίες – -αντικειμενική, υποκειμενική- και κυρίως συναισθηματική αξία του αντικειμένου του πόθου του και γ) για την αντικειμενικότητά μου!   ΄Η μήπως -καθόλου κακή ιδέα- δεν του πουλάω καθόλου … Κρατάω εγώ το πάρκινγκ και νοικιάζω την αποθήκη! Μπορεί το καινούργιο σπίτι να είναι στα Δερβενάκια αλλά εγώ θα παρκάρω στην Καλλιθέα! Και  νοικιάζοντας την αποθήκη στην Καλλιθέα μπορώ να  νοικιάσω μια πιο μεγάλη και πιο φθηνά στην ΄Αρτα!  Και θα μου μένει και κάτιτις! Ε, πως, η διαφορά Καλλιθέας-΄Αρτης … ένα σταθερό μηνιαίο εισόδημα θα είναι κι αυτό   

Τι να σας πω βρε παιδιά …Μπορεί οι ΄Ελληνες να είναι καπάτσοι, φιλόξενοι και φιλότιμοι, αλλά .. Μπορεί να είναι τσαχπίνηδες κι αγαπησιάρηδες … αλλά Μπορεί να ζουν σ΄ένα υπέροχο τόπο κι ας μην τον προσέχουν …Μπορεί να περνούν καλά κι ας λύνουν τα προβλήματά τους μόνο στο καφενείο,Μπορεί να είναι κάποιοι – ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε ; Μπορεί να έχουν πίσω τους ένα υπέροχο ένδοξο παρελθόν αλλά ξύπνιοι δεν είναι, μόνο φωνακλάδες είναι… και μπροστά τους έχουν ένα υπέροχο άδοξο μέλλον!    Ελπίζοντας ότι δεν θα μου πει κανείς ότι το παίζω ευρωπαία ή ότι καβάλησα το καλάμι ή ότι ζω στον κόσμο μου, ούτε ότι είμαι καιρό μακριά και δεν ζω στα πάτρια γι αυτό ότι δεν μπορώ να καταλάβω … γιατί θα τον σφάξω! ΄Ενα σπιτάκι θέλησα να πάρω …Ούτε ευρωπαία είμαι ούτε και θέλω να είμαι -αλλιώς γιατί ν΄αγοράσω σπιτάκι στην πατρίδα; Θ΄αγόραζα σπιτάκι στο Παρίσι αν και αντικειμενικά… τι Παρίσι τι Καρπενήσι-ούτε καβάλησα το καλάμι, εδώ δάνειο θέλω … ραπανάκια για την όρεξη; ούτε μαύρη πέτρα έχω ρίξει πίσω μου, ούτε στο Αμέρικα είμαι! Ούτε ουγκ Γαμώτο μου, Ούτε καν ξανθειά (σόρρυ γκερλς)! Εγώ … ένα σπιτάκι θέλω …(αντικειμενικά στον 5ο …) Σύμφωνα με τα ανωτέρω, προέκυψε το παιχνιδάκι -΄Οποιος θέλει, παίζει- που δημοσιεύτηκε χώρια ….


Ιταλικό ριζότο με μανιτάρια … ή

με άλλα λόγια …  Το πείραμα, η αλλαγή, o μούκου-ντούκου-κούκου, ιταλικό ριζότο με μανιτάρια …

Φύγαμε …

ΕΝΟΤΗΤΑ Α: Το πείραμα

Ο πλανήτης κινδυνεύει! Και μάλιστα σοβαρά! Και κινδυνεύει ουχί και όχι μόνο από την αλλαγή του κλίματος αλλά και από την αλλαγή κλίματος! Και ουδόλως ή άντε λίγο, είμαστε εμείς υπεύθυνοι  για την αλλαγή του κλίματος! Για την αλλαγή κλίματος όμως, εμείς και μόνο εμείς ευθυνόμεθα! Δεν καταλαβαίνετε πράμα; Μπααα και πώς και διατί περικαλώ; Πού έχετε το μυαλό σας; 
Πάαααααααλι στο …. ; Πάααααααλι εκεί;
 

Εννοώ καλέ, δεν μας το είπαν και μας το ξαναείπαν οι πεφωτισμένοι;
Δεν ενθυμείστε ότι κατόπιν των βεβαθυμένων τους επιστημονικών μελετών και ερευνών λέει, το πείραμα (της συμβίωσης) απέδειξε ότι οι άντρες είναι από τον ΄Αρη και οι γυναίκες είναι από την Αφροδίτη; Εν ολίγοις και σε απλά ελληνικά δηλαδή ότι άντρες και γυναίκες, είναι από διαφορετικό πλανήτη;
  Επιτέλους!
Κι έλεγα κι εγώ γιατί τρωγόμαστε και γιατί δεν τα βρίσκουμε και γιατί δεν μπορούμε να τα βρούμε, παρά τα βρίσκουμε μόνο όταν τη βρίσκουμε κι όταν … συνευρεθούμε!Βρε μήπως μάς αποκαλούνε (με τρόπο) ΟΥΦΟ και κανένας μας δεν το έχει καταλάβει; Μήπως είμαστε  πράγματι;  ΄Η μήπως βρήκαμε επιτέλους τη δικαιολογία που τα δικαιολογεί όλα;
   

Καλημέρα σας….

ΕΝΟΤΗΤΑ Β: Η Αλλαγή

Καθημερινά αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα της καταστροφής του πλανήτη που λέγεται Γη, ΄Ερθ ή Τέρρα! Κι είναι ένας πλανήτης όμορφος, υγρός και κυρίως φιλόξενος! Μας μάζεψε, μας συμμάζεψε, μας φιλοξενεί! Μας μεγάλωσε κι εμείς αντί να τον σεβόμαστε, καθημερινά τον πατάμε (όπου π = γ)!  Αυτή είναι λοιπόν η περιβόητη και σε όλους “αλλαγή του κλίματος”!
Κι άντε πες πως γι αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά … Απ΄ την άλλη πάλι καθημερινά αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα που λέγεται αλλαγή κλίματος! Και που γι αυτό, πολλά θα μπορούσαμε να κάνουμε! Εμείς όμως,νιξ …
Ναι, ένα “του” και μόνο του κάνει τη διαφορά! ΄Αλλο σας λέω η αλλαγή του κλίματος και άλλο η αλλαγή κλίματος!
Και όχι, δεν γράφω …μπιιιιιιιιιιιιιιιιιπ
΄Ενα “του” μαμώ το του κι έρχομαι να σκεφτώ και να προβληματιστώ τα μάλα!


Και για την αλλαγή με το “του” ας όψονται οι μεγάλοι! Αλλά για την άλλη, αυτή την χωρίς το “του” αλλαγή, κι είναι υπαρκτή κι αυτή και κοντά μας, τόσο κοντά μας που μας αγγίζει κι όχι μόνο απλώς μας αφορά, γι αυτή πολλά -από μας εξαρτάται- μπορούμε να κάνουμε! ΄Ασε που πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι ακόμα σοβαροτεροτερότερη από την πρώτη! Και άντε στα κομμάτια, δεν θέλω να πω  ποιος ζει, ποιος πεθαίνει, όσον αφορά την πρώτη αλλά … έτσι είναι! Η δεύτερη όμως, αυτή που έχει να κάνει με μας, με τους γύρω, τους δίπλα, τους πέρα, τους εκεί, τους τριγύρω μας, δε χωράει αστεία γιατί αυτή αφορά εμάς κι εμάς! Εμάς και τις σχέσεις μας! Αυτές τις δύσμοιρες σχέσεις που τις τραβολογάμε από δω κι από κει! Αυτές τις σχέσεις που μαζί τους “παίζουμε” καθημερινά! Σχέσεις στη δουλειά, στη γειτονιά, στην πολυκατοικία, στο ΄Ιντερνετ! Σχέσεις που γι αυτές ασταμάτητα παραπονιόμαστε, βρίζουμε, γκρινιάζουμε, κλαιγόμαστε! Παραπονιόμαστε για την κατάντιά τους, για το χάλι τους, την υποκρισία τους! Τις βρίζουμε για το κρύο, το απρόσωπο, το ουδέτερο! Γκρινιάζουμε για το απόμακρο, το ψεύτικο, το παραπλανητικό! Και κλαιγόμαστε από ειδικώς έως γενικώς και από γενικώς έως αορίστως! Και τί κάνουμε γι αυτές;Φτου … Μη βρίσω! Αφού κανένας μας δεν ευνοείται από τον παράγοντα έδρα γιατί κανένας μας δεν παίζει στην έδρα του και φιλοξενούμενοι δηλώνουμε όλοι σ΄αυτόν τον “άστα να πάνε” -έτσι έπρεπε να τον λένε- πλανήτη, μα τότε γιατί; Γιατί ενώ δηλώνουμε άπαντες παρόντες κι εθελοντές και κυρίως πρόθυμοι και τελευταία μάλιστα ιδιαιτέρως “ψαγμένοι” (από το πολύ ψάξιμο μάλλον), γιατί τελικά οι σχέσεις μας πηγαίνουν τελείως, παντελώς κι εντελώς κατά διαβόλου; Και γιατί όταν δούμε μια σχέση να “περπατάει” μας φαίνεται ολοσδιόλου κουφό; Γιατί βλέπουμε το μέλλον τους χλωμό; Γιατί έχει κάτι από εξωγήινο κι από σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Γιατί έχει κάτι από απίστευτο έως παράξενο και από θεατρινίστικο έως ξένο; Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τίποτα και καμία απάντηση δεν βρίσκω! Μήπως από ζήλεια;΄Η μήπως να θεωρήσω, ότι όπως λέει και το γνωστό λαϊκό άσμα, άμα κοιμηθείς με στραβό το πρωί αλληθωρίζεις; ΄Η επειδή οι άντρες είναι από τον ΄Αρη και οι γυναίκες από την Αφροδίτη και μιας και κοιμούνται τόσα χρόνια μαζί, μήπως γι΄ αυτό οι άντρες μοιάζουν όλο και περισσότερο με γυναίκες και οι γυναίκες όλο και πιο πολύ με άντρες; Μήπως αλληθωρίσαμε όλοι μας; ΄Η μήπως για να βουλώσουμε την τρύπα, όχι του όζοντος φυσικά, αλλά των (τρύπιων) σχέσεών μας, μήπως τώρα ξαφνικά θυμηθήκαμε την καταγωγή μας; ΄Η μήπως …Μπαααα! Ούτε πως, ούτε μήπως! Μόνοι μας -εδώ και καιρό- βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας και τώρα που τα βγάλαμε πρέπει οπωσδήποτε να βρούμε έναν ένοχο εμείς οι αθώοι! Πρέπει να βρούμε κάποιον που να απαλλάξει τη συνείδησή μας και να κοιμόμαστε ήσυχοι! Το παρόν επιχειρεί και η ψυχολογία, στο κεφάλαιο “ύπνος ελαφρύς = ισορροπία της ψυχής, εφησυχασμένη συνείδηση κι ο ένοχος, πάντως όχι και ποτέ εμείς”! ΄Ενα κάτι σαν …π.χ. φταίει η θεία μου η χορεύτρια γιατί εγώ έγινα τσαχπίνα! ΄Ετσι κι εμείς, βολικό ε, να μας φταίνε οι ΄Αρηδες και οι Αφροδίτες κι όχι οι μπιιιιιπ..κίες που κάνουμε!  Κι αντί, μετά από τόσα χρόνια συμβίωσης να έχουμε πια γίνει ένα … δεν έχω και δεν έχουμε, δεν έχεις και δεν έχετε, καμία και κανένα!Παρ΄όλα αυτά εγώ θα σταθώ στο ύψος μου και θα επιχειρήσω και πάλι να βοηθήσω την κατάσταση! Θα σταθώ στο γνωστό λαϊκό άσμα, κάθε πέρσι και καλύτερα και θα αναφωνήσω ή μήπως καλύτερα να το βουλώσω;  Κι όταν λέω να το βουλώσω εννοώ να μην γκρινιάζω και ιδιαιτέρως να μην παραπονιέμαι καθόλου και κυρίως για τις σχέσεις μου; Μήπως να κάνω τίποτα και κυρίως να μην ασχολούμαι μ΄αυτές; Μα εδώ είναι το πρόβλημα! Δεν ασχολούμαστε μ΄αυτές! ΄Οχι λοιπόν κάτι θα κάνω! Θα τα πω, θα τα φωνάξω και κυρίως θα τα γράψω …

ΕΝΟΤΗΤΑ Γ,Δ: Ο μούκου-μούκου, το ντούκου-ντούκου κι ο κούκου-κούκου

Αχ, και πού ΄ναι εκείνες οι παλιές καλές εποχές των σπηλαίων! Τότε παιδάκι μου, που στις σπηλιές, ήξερες τουλάχιστον τι σου γινόταν!Π.χ. ΄Ησουν μόνη και ά-σπηλη! Και π.χ. ένας, ο πιο μάγκας απ΄όλους -στο εφεξής κι από δω και κάτω, θα τον αποκαλούμε τρυφερά μούκου-μούκου- ή τέλος πάντων, όποιος προλάβαινε, σε βούταγε από τα μαλλιά και  λίγο σ΄ένοιαζε, γιατί κομμωτήρια δεν υπήρχαν! Ο μούκου-μούκου μάγκας λοιπόν σ΄ έχωνε στη σπηλιά του (πιθανότατα κεκατουρημένη) κι εσύ αυτομάτως έπαυες να είσαι ά-σπηλη! Μετά άρχιζε το ντούκου-ντούκου ο μούκου-μούκου κι εσύ  βρισκόσουν όχι μόνον εν-σπηλη αλλά και πολύ έγκυος. Κι  ο τύπος δεν ήταν ούτε εχέγγυος ούτε φερέγγυος και φυσικά καθόλου έγκυος! Βρισκόσουν λοιπόν επί της αναπαραγωγής φυσικά και καθότι δεν έπρεπε να χαθεί το υπέροχο αυτό θηλαστικό, που πολύ κατόπιν, αυτονομάσθη άνθρωπος!Και μιας που τ΄αναφέραμε (το θηλαστικό), μήπως ξέρεις κανείς σας γιατί οι άντρες έχουν ρώγες; Μήπως επειδή ανήκουν στα θηλαστικά; Ρωτάω γιατί ποτέ δεν κατάφερα να διαβάσω το περιβόητο άρθρο ώστε να μου λυθεί η απορία! Βέβαια πάντα πιστεύω ότι το ερώτημα είναι ζωτικό γι΄αυτό και ρωτάω! Τώρα βέβαια αν ήταν ζωτικότατο, σας βεβαιώ ότι θα είχα στρώσει κάτω τον απαυτό μου και θα είχα φροντίσει να μάθω αλλά …Σκέφτομαι επίσης όμως, κι αυτό επειδή γενικώς σκέφτομαι, ότι ίσως η φύση να λογάριαζε να πείσει κάποτε και τους μούκου-μούκου να θηλάσουν αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε! Αυτοί, οι μούκου-μούκου, καλέ έπρεπε να πάνε για κυνήγι! ΄Αρα, που καιρός για θηλασμούς! ΄Εστω κι αν οι Αφροδίτες μπορούν να θηλάζουν κι όταν είναι στο γραφείο!


Είδε λοιπόν κι αποείδε η φύση ότι δεν και κάποτε το πήρε απόφαση κι ισοπέδωσε τους  άνω αερόσακους των αρσενικών! Κι έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς … Σόρρυ, κι έμειναν αυτοί πλακέ κι εμείς να θηλάζουμε! Δηλαδή συνέβη, έγινε δηλαδή ένα κάτι, σαν κι αυτό, που έπεσαν οι περιττές τρίχες κι παρέμειναν μόνο εκεί που δεν ενοχλούν – δική μου άποψη-, ένα κάτι π.χ. όπως ατρόφησε και χάθηκε, διάολε, η ουρά! Με πλακέ ουρά λοιπόν και πλακέ ρώγες και ο από τον ΄Αρη ή μούκου-μούκου, αποκτούσε όχι μόνο φαμίλια μα και τίτλο συνάμα! Πάτερ φαμίλιας λοιπόν – πως λέμε Σερ ΄Αλεκ Γκίνες- κι ο μούκου-μούκου πάτερ άφηνε τη  φαμίλια στη σπηλιά (τα κλάματα και τις γκρίνιες κι όχι τις πάνες, καθότι δεν υπήρχαν) κι αναχωρούσε προς άγραν και δια το κρέας το επιούσιον! Τώρα πάει προς άγραν, σε συνέδρια. Τότε μοιρασμένοι οι ρόλοι! Εσύ κυρά-Αφροδίτη στη σπηλιά κι εσύ κύριε ΄Αρη στον ΄Αρη -παρντόν- στο κυνήγι!  Κυνηγός και κουβαλητής! ΄Εφευγε ο δόλιος κι εσύ άχρηστη δεν του κουνούσες καν το μαντήλι! Γιατί δεν είχες μαντήλι. Και πήγαινε ο έρμος και τα ΄βαζε με τους δεινόσαυρους! Κάποτε-κάποτε -έχετε δει δεινόσαυρους ε;- δηλαδή όχι αρκετά συχνά, ο μούκου-μούκου γύριζε θριαμβευτής και τροπαιούχος! Κάποτε-κάποτε όμως -δηλαδή πολύ αρκετά συχνότερα, ο μούκου-μούκου δεν γύριζε! Τον έτρωγε το μαύρο φίδι!  Αλλάαααα  δικό του πρόβλημα! Η Αφροδίτη κανένα πρόβλημα! Ο από τη διπλανή σπηλιά μούκου-μούκου, την βούταγε απ΄τα μαλλιά και την έχωνε στη δική του σπηλιά! Κι άπαντες πασιχαρείς! Ο καθένας φυσικά καθαρά για τους δικούς του προσωπικούς λόγους! Και ντούκου-ντούκου, ντούκου-ντούκου ο από δίπλα μούκου-μούκου! Μέσα-έξω επί του έργου, μέσα εσύ έξω αυτός! Εσύ Αφροδίτη μέσα κι έγκυος και έξω ο μη φερέγγυος! Μέσα εσύ λοιπόν, έξω αυτός και γκάπα-γκούπα-γκάπα εγκέν και κονταροχτυπήματα και μπαμ-μπουμ κι ο μούκου-μούκου τέλος! Και ντε νουβώ δεν γύριζε! Και όχι κλάμα η κυρία αφού δεν είχε μαντήλι! Τούκου-τούκου (χτύπημα στην πόρτα) να χαρώ εγώ εξέλιξη και  εγκέν και ντε νουβώ ντούκου-ντούκου με το δίπλα μούκου-μούκου, κλπ., κλπ.! Και τέλος πάντων έτσι είχε τότε το πράγμα κι είχε κι αρκετή ποικιλία! Και μιλώ πάντα επιστημονικά επί του θέματος της αναπαραγωγής καθότι επιστημονικά το ντούκου-ντούκου άνευ ευχαρίστησης συνεπάγεται αναπαραγωγή τέλος!
 

(*) Γνωστό είναι επίσης ότι πολλοί και πλείστοι όσοι, αρσενικοί κυρίως επιστήμονες, ισχυρίζονται ότι το χωρίς ποικιλία ντούκου-ντούκου, δεν προκαλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση και χωρίς ευχαρίστηση, θα βρισκόμαστε πάλι στον ίδιο παρανομαστή! ΄Αλλοι χαμένοι στο διάστημα, άλλοι στο χώμα κι άλλοι στη φυλακή! Κοινώς δεν θα υπήρχαμε, θα είχαμε εξαφανιστεί! Ενώ τώρα …
(*) ΄Ενι γουέι πάντως, ο ανωτέρω ισχυρισμός ις νέβερ κορέκτ για τις Αφροδίτες.Και κούκου να, ένας δεινόσαυρος ακόμη!

Δεινόσαυρος-Μούκου-μούκου, 0-5!

Κάποτε-κάποτε βέβαια, ο μούκου-μούκου απλώς ξεχνούσε να γυρίσει! Γιατί εύρισκε κι αλλού πορτοκάλια … Τότε ήτο χάριν της ποικιλίας; Πάντως ακόμη και σήμερα, ο μούκου-μούκου εξακολουθεί να κυνηγάει έστω και άνευ κούκου-κούκου! Κυνηγάει από πέρδικες μέχρι καρακάξες και μέχρι δεινόσαυρους! Αλήθεια! Πρώτα βγαίνει λένε η ψυχή και μετά το χούι! Επιλεκτικότητα καμία! Γιατί επέλεγε παλιά τους δεινόσαυρους;

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤ: Ιταλικό ριζότο με …Υλικά: Εμείς
Προαιρετικά: τα μανιτάρια

Εκτέλεση:

Εκτελείτε άνευ αναστολής άνευ συστολής και όποιον θέλετε …

Βασικότατα υλικά: Προσπαθώντας να μην αφήσετε ίχνη …


Πρόοδο στην πρόοδο και ραφή δεν έχει, χάθηκε  η ουρά, μάς πέσανε οι τρίχες κι η άτιμη η πρόοδος δεν μας άφησε να χαρούμε τα προνόμια των σπηλαίων και μας οδήγησε σε νέες επιστημονικές ανακαλύψεις και περιπέτειες! Δεν ξέρω βέβαια αν είναι πρόοδος, αλλά ψηφίζουμε … Μην κοιτάς που ακόμη μούκου-μούκου ψηφίζουμε!

Ενθυμείσαι, το χούι που λέγαμε; Επιστημονικά αποδεδειγμένο κι αυτό, πάντα οι γυναίκες διαλέγουν λάθος άντρα!Μη δυνάμενοι εξίσου να αδιαφορήσουμε, ερχόμαστε και πάλι να επαναλάβουμε το προαναφερθέν λαϊκό άσμα, ότι κάθε πέρσι και καλύτερα, τρέχουμε κι ανατρέχουμε και πάλι την πρόοδο! Ξίφη και μπαρούτια, σισανέδες και καραμπίνες και μπαζούκας και πάνε πια εκείνες οι μητριαρχικές κοινωνίες όπου βασίλευαν οι γυναίκες φανερά! Κα που φύσει ήπιες, φύσει γλυκές όλα ήταν ήπια, γλυκά και ήσυχα! Ελάχιστοι ΄Αρηδες στην εξουσία, ελάχιστοι πόλεμοι! ΄Ηταν νομίζω τότε που σέβονταν τη Γη! Τότε που την αποκαλούσαν Μητέρα! Τότε σέβονταν και τις γυναίκες! ΄Ηταν μήτρες, μητέρες, μάνες, μαμάδες, μανούλες φέρουσες καρπόν κοιλίας!
Και σιγά-σιγά, πάνε κι αυτά τα προνόμια!
Και φτάνουμε πού;
Στις σημερινές εποχές, τις αλλέως πέως λεγόμενες … φεμινιστικές!

ΕΝΟΤΗΤΑ Ε: Να σας βράσω για γυναίκες! Εντάξει, εντάξει όχι όλες …

Και να ΄φταιγα εγώ θα ΄λεγα … “Καημένη μου, μη μιλάς! ΄Οπως στρώνει κανείς κοιμάται”!
Δε φταίω μεν αλλά τραβιέμαι δε! Να κι εγώ στο κυνήγι, παρντόν, στο γραφείο! Να ΄μαι και στο σπίτι, και στο σχολείο! Να και στα πεθερικά, στα συμπεθερικά, στο σόι γενικά! Να και στα χαρούμενα και στα λυπητερά! Κι ο άλλος ακόμη να κυνηγάει! Και να μην ξέρω και τι ακριβώς κυνηγάει -ίσως όνειρα, ίσως εφ ω ετάχθη- να κι εγώ μόνη να βρίσκομαι και να μιλάω μόνη! Κι εκείνος να ΄χει πρόβλημα και να παραπονιέται για το καθημερινό ξύρισμα! Κι ενώ εσύ για να βγεις ραντεβού (μαζί του) πρέπει μια βδομάδα να τρίβεσαι, να σοβατίζεται, να γυαλίζεσαι και να αποτριχώνεσαι … εκείνος θέλει, ντουζάκι 10 λεπτά, ξύρισμα 3 λεπτά και ντύσιμο 5 έως 2 λεπτά! 5 λεπτά στην καλύτερη των περιπτώσεων και 2 στην χειρότερη,  αφού το κουστουμάκι βρίσκεται, με το πουκάμισο και τη γραβάτα πάνω στο κρεβάτι συνδυασμένο από την επίσημη Αφροδίτη! Δηλαδή το σύνολο μόνο 15 λεπτά, σχεδόν πάντα!     Κατά τα άλλα … καλάααααααα!
Κατά τα άλλα … ΙΣΟΤΗΤΑ!
 

Ποιά ισότητα βρε; Πού ξανακούστηκε ισότητα και μάλιστα με φανφάρες;
 

Ποιά ισότητα βρε, στα μπράτσα -αφήστε τους να κάνουν και κάτι χρήσιμο … ή στο μυαλό τη θέλετε; Μπορεί βρε να εξισωθεί το μυαλό τους με το δικό μας; Και να εξισωθεί με τα … συναισθήματα τί γίνεται;

Αχ, βρε κορίτσια, γιατί με βγάλατε από τη σπηλιά;
Εσείς μπορεί παιδιά να μην έχετε αλλά ρόδες να έχετε και να τρέχετε όμως εγώ και παιδιά έχω και ρόδες δεν έχω! Εσείς μπορεί να έχετε λεφτά αλλά εγώ δεν έχω! Εσάς μπορεί να σας νοιάζει η καριέρα, αλλά εμένα με νοιάζει η ησυχία μου! Και λίγο με κόφτει η ισότητα! Εσείς μπορεί να νομίζετε ότι είστε κάποιες αλλά ρωτήστε και κάναν άλλο!
Πώς κυρίες μου αποφασίσατε εσείς για μένα; Πώς με βγάλατε έξω να τρέχω και να μη φτάνω και να μην προλαβαίνω; Σαν τη Θεά Κάλι με καταντήσατε, αυτή με τα πολλά χέρια, αλλά εμένα με ρωτήσατε αν θέλω να γίνω θεά; Θεά με θεά έχει διαφορά! Θεά αλλά με μια τελείως ηλίθια λέξη -ισότητα- φέρατε τα πάνω κάτω! ΄Οπως έφερε το ΠΑΣΟΚ με μια λέξη, (την) αλλαγή κι αλλαγή δεν είδαμε! Τσίρκο γίναμε! Ας αφήσουμε τις ανισορροπίες … ΄Ακου ισότητα! Τα μαθηματικά έχουν ισότητες κορίτσια! Τα νομίσματα ισοτιμίες,  το ποδόσφαιρο ισοπαλίες και το τσίρκο ισορροπίες!Λουζόμουνα τα οικιακά και τα παιδικά π.χ. ανεμοβλογιά, μαγουλάδες, κλπ! ΄Αντε και τα απλά μαθηματικά όσο να βοηθάω, στο δημοτικό, τα παιδιά! Μα τώρα λούζομαι και τα γραφειακά και τον κάθε κόπανο, υποκόπανο, λοχία, δεκανέα και τμηματάρχη! Τώρα πρέπει να ξέρω κι από μοτέρ, λάδια και υγρά πάσης φύσεως … φρένων, μπαταρίας, κλπ. Και τεχνικά πρέπει  να ξέρω … από βρύσες, πρίζες, Τ3, πλυντήρια! Πριν τουλάχιστον ήξερα μόνο…από κουμπιά! 


Και γιατί όλα αυτά περικαλώ; Για να καταλήξω εγώ στα διαδικτυακά, μπας και βρω κανέναν διαδικτυακό και μάλιστα τον θέλω να είναι κι από … σόι! Τί σημαίνει αυτό το “από σόι”; Τι να σας πω; Παλιά σήμαινε αυτό το υπέροχο να έχεις κάποιον να σου ανοίγει τα μπουκάλια επειδή αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη εξυπνάδα και φοβερή μυϊκή δύναμη! Τώρα σημαίνει εσύ να πληρώνεις το γεύμα, είτε εντός λαμβάνει χώρα αυτό, όπερ σπίτι σου είτε εκτός, βλέπε  ρεστοράν και επ΄ουδενί εστιατόριο ! Επίσης ήταν πάντα απόλυτα αναγκαίο, κάποιος να σου κρατάει το παλτό για να το φορέσεις! Αν δεν είχες δηλαδή κάποιον να στο κρατήσει, πέθαινες από πνευμονία γιατί δεν μπορούσες να φορέσεις μόνη σου! Παλιά ήταν επίσης αναγκαίο να σου ανοίγουν την πόρτα του αυτοκινήτου κι αυτό όχι μόνο όταν το αυτοκίνητο ήταν καινούργιο, ακριβό ή όταν δεν προβλεπόταν να πάρει άλλο σύντομα! Τώρα σημαίνει να οδηγείς και να σε πρήζει! Κι ενώ ξέρεις να οδηγείς για να πας τα παιδιά στο σχολείο, δεν ξέρεις να οδηγείς όταν τον έχεις μέσα! Παρντόν διά την έκφραση! Υπήρχαν βέβαια και τα μεγάλα σόγια! ΄Ετσι κάποιος από μεγαλύτερο σόι, σου άνοιγε την πόρτα λες και ήσουν ανάπηρη! Τώρα ταλαιπωρείται αδίκως γιατί δεν ξέρει ότι μπαίνοντας πρώτα περνούν οι κυρίες και βγαίνοντας πρώτα περνούν οι κύριοι κι έτσι η πόρτα σκάει στα μούτρα σου! Τώρα από σόι είναι κάποιος που βλέπει καλά και δεν σε περνάει για γραμματόσημο! Ο νοών, νοείτω! ΄ Η κάποιος που να μη νομίζει ότι οι γυναίκες είναι ή νυμφομανείς ή ανοργασμικές και ότι δεν πρέπει να έχουν πουθενά τρίχες! ΄Η κάποιος …
Τώρα αν όλοι αυτοί οι κάποιοι ήταν ένας …
΄Οχι ισότητα, ούτε ισοτιμία, ούτε ισοπαλία κορίτσια!Και φυσικά, ούτε ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ! 
Τί λέτε; Μήπως να λέγαμε ΙΣΟΝΟΜΙΑ;
 

Υ.Γ. Τα ερωτηματικά του τύπου:   

             - ποιά είναι αυτή:
            
- τί μάς λέει;
            
- μήπως να καταστρέψουμε γρηγορότερα τον πλανήτη για να επιστρέψουμε -και γιατί όχι δηλαδή;- πάλι στην εποχή των σπηλαίων;
            
- δηλαδή πρέπει ν΄αφήσουμε τις Αφροδίτες ελεύθερες;
            
- μήπως να εξαφανίσουμε τις φεμινίστριες;
            
- μήπως είμαι τρελός/ή και δεν το ξέρω;
θα απαντηθούν συνοπτικά ( :? ) σε επόμενο άρθρο!

Συμβίωση, αγκαλιά, σχέσεις πάσχουν.
Θέλουν ΙΣΟΝΟΜΙΑ!

Και τ΄αααάλλα βρίσκονται …Αυτά!

1. Προς περαστικούς -εφόσον υπάρχουν: Μερσί -όσοι περάσατε- και κυρίως όσοι φτάσατε μέχρι εδώ, μπράβο σας! Δεν το κρύβω ότι σας θαυμάζω!

2. Δεν ξέρω γιατί, δύσκολο μού ήταν να διαλέξω την κατηγορία όπου θα ταίριαζε καλύτερα να κατεβάσω το κατεβατό μου! Τελικά πάλι, αποφάσισα να το κατεβάσω στην κατηγορία: Σάρκα ή κυρίως πιάτα! 

Και συγγνώμη για -αν ενοχληθήκατε- το μέγεθος … 


A-DIEU

Αγαπητέ μου Θεέ … ναι, ναι … σε Σένα απευθύνομαι (άλλωστε … πριτς, ε, όχι κι από τώρα … γι΄αντία είναι ακόμα νωρίς …)

σήμερα έχω τα νεύρα μου. Τίποτα δεν μου βγήκε όπως το υπολόγιζα. Αμ, δεν στο είπα; Τα ξέρω εγώ τις σειρές και τα προγράμματα. Μέχρι λίγο πριν, πριν κάνω ακόμα λογκ ιν, σκεφτόμουν και προβληματιζόμουν για το περιεχόμενο του παρόντος μπλογκακίου και τι βλακείες έχω γράψει.  Επειδή όμως με τις νέες τεχνολογίες δεν τα πάω καλά αλλά κι επειδή αυτό εδώ το μπλογκ χρωστάει τη δημιουργία του στην πειθώ και στη βοήθεια ενός αγαπημένου φίλου κι επειδή ακόμα αυτός ο φίλος έκανε -σε ροζ- ότι ήταν δυνατόν για να μ΄αρέσει το παρόν … κι επειδή επίσης … κι ακόμα επειδή … τελικά αποφάσισα να μη το διαλύσω μόνο θα το κρατήσω! Σου υπόσχομαι επίσης ότι θα το προσέχω όσο μπορώ.

Πάντως θέλω να σου τονίσω ότι το ΣΕΛΠΑ δεν με ικανοποιεί, το ADIPAS νον πλυ, το λα Κουκαράτσα επίσης… Κάποια στιγμή λοιπόν αν και όταν τα καταφέρω και προοδεύσω και γίνω στις ΝΤ καλύτερη και το κυριότερο αν κάποτε ξέρω τι θέλω, τότε να είσαι σίγουρος ότι θα κάνω ένα καινούργιο μπλογκάκι πιο έξυπνο, πιο ξιλίξιμο αλλά και σίγουρα -μην ανησυχείς καλέ- όχι πιο ροζ!

Α-DIEU

Λοιπόν ξέρεις κάτι … πολύ το πάω αυτό το “πίστευε και”  και μεγάλη μαγκιά αυτό το “μη ερεύνα”! Γιατί αν ερευνήσουμε θα δούμε ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο, κάποτε-κάποτε έτρωγε ανθρώπους (ενώ τώρα τους τρώει ζωντανούς), η αναπαραγωγή γινόταν μόνο όταν υπήρχε αρσενικό και θηλυκό! Στην κοιτίδα του πολιτισμού δεν χρειάζονταν εφημερίδες έφτανε ο εξοστρακισμός … α και τα κακά κορίτσια πηγαίναν παντού, ενώ τώρα πάνε μόνο στο ΄Αμστερνταμ!  Τώρα ε … η χιμπατζίνα όλο ομορφιά και χάρη κατάγεται από την Αφροδίτη ενώ  ο γοριλλίνος κατάγεται από τον ΄Αρη! Και σιγά να μην χρειάζεται η αναπαραγωγή αρσενικό και θηλυκό! Τώρα η αναπαργωγή χρειάζεται μόνο σεξ! Οι γυναίκες -στα 67- πήραν τη θέση απ΄τις προγιαγιάδες και γίνονται μαμάδες, οι μαμάδες γίνονται μπαμπάδες και οι μπαμπάδες, μαμάδες … Σήμερα το σεξ γίνεται στο διαδίκτυο δηλαδή ιν βίτρο και τώρα πλέον εκτός από αναπαραγωγή κρύβει και ευχαρίστηση! Εντάξει μερικές φορές κρύβει και πονοκέφαλο αλλά … Σήμερα η δημοκρατία δεν σ΄αφήνει να εκφράσεις τη γνώμη σου για τίποτα … άσε που πρέπει να σου αρέσει ότι αρέσει και στους άλλους γιατί αλλιώς είσαι ρατσιστής! ΄Ασχετο … εμένα μ΄αρέσουν οι Κουίν!!!!!!!!

A(χ)-DIEU μου…που δεν σ΄έχω δει ποτέ μου …

΄Ετσι έλεγα, μικρή,  ειρωνικά …

Και που δεν σ΄έχω δει τί έγινε;

Μάνα μου ή (βοήθα) Παναγιά μου φωνάζουν όλοι όταν έχουν ανάγκη … ειδικά με την αύξηση κι όταν δίνει παίρνει το ΚΚΕ (Καρδιά-Καρκίνος (φτου, έξω απ΄δω και μακριά)-Εγκεφαλικό …   

Παρντόν σερί … τί λέγαμε;  Ναι, μαγκιά σου λέω, δεν μου ζητάς και τίποτα τρελλό … δεν μου ζητάς να πιστεύω σε κάτι που βλέπω με τα μάτια μου … 

Μάλιστα σίγουρα βλέπω το άτομο (αυτό ντε, με τα νετρόνια και -αν θυμάμαι καλά- τα ηλεκτρόνια και τον πυρήνα)  και το πιστεύω! Βλέπω όμως και την ατομική ενέργεια… και βλέπω κι αυτούς που την πιστεύουν! Και το πετρέλαιο βλέπω που έχει πάει στα ύψη! Και τι βενζίνα …

Α… και το άλλο άτομο βλέπω … και  τι να σου πω …

κάθε φορά που το βλέπω όλο και κάτι μου κρύβει …

κι όλο και λιγότερο πιστεύω στα μάτια μου … 

Α όλα κι όλα … Μαγκιά το ”πίστευε” και το “μη ερεύνα” κι ας μην αρέσει στους περισσότερους πολιτισμένους … σημερινούς! 

Σήμερα έχω τα νεύρα μου … 

A-DIEU


Μετά το Α το B …

Ββ ή βββββ ο βοριάς  … όπως ίσως ακόμη κάποιοι να θυμάστε 

ή απλά όπως το 2ο γράμμα της γνωστής σειράς  … 

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ … κλπ. κλπ.

Αυτή -εδώ και χρόνια- είναι η σειρά τους κι

ευτυχώς που μερικά πράγματα έχουν σειρά γιατί εγώ μόνο σειρά δεν έχω-  Αα Ββ Γγ … και με τη σειρά της γνωστής σειράς, έτσι είχα σκοπό να συνεχίσω το μπλογκ μου … 

Α Β Γ μόνο που εγώ, δεν ήμουν ποτέ κι ούτε είμαι κι ούτε θα είμαι νομίζω ποτέ της σειράς … ούτε της ακολουθίας, ούτε του ρυθμού καν δεν είμαι … και κυρίως δεν ήμουν ποτέ του προγράμματος! Α όλα κι όλα … είμαι όμως των σχεδίων! Πάντα κάτι σχεδιάζω! Μια σχεδιάζω όταν κάτι δεν έχουν να κάνουν τα χέρια μου κι είναι μια φατσούλα ή μια καρδιά κι είναι αυτά που σχεδιάζω κάποτε μικρά κάποτε μεγάλα! Κάποτε-κάποτε όταν μελαγχολώ σχεδιάζω  λουλούδια! ΄Οταν έξω βρέχει συχνά σχεδιάζω ένα φύλλο! Κι είναι αυτά που σχεδιάζω κάποτε μικρά, κάποτε μεγάλα! Και στον ύπνο μου σχεδιάζω … στον ύπνο, ταξίδια! Στο(ν) ξύπνιο μου επίσης! Πάντα ταξίδια! ΄Ολο από κάπου γυρεύω να φύγω κι όλο κάπου θέλω να πάω … Κι είναι αυτά που σχεδιάζω κάποτε μικρά, κάποτε μεγάλα … Μ΄αρέσει να χαράζω οτορούτες και δρόμους, στο πλάι τους κάστρα και σπίτια, δίπλα νερά … και γοφύρια, ποτάμια,    γοργόνες, βουνά …στις άκρες τους πόλεις … στη μέση πλατείες γεμάτες ζευγάρια και γέλια ή γεμάτες μικρούλια παιδιά! Κι επάνω ψηλά ήλιοι καυτοί, φεγγάρια αργυρά και πουλιά χρωματιστά κελαϊδηστά και κυρίως …  ελεύθερα!  

Μη μου πεις όμως να προγραμματίσω! ΄Οσες φορές προγραμμάτισα -όπως τώρα καληώρα- άλλες τόσες κάποιος ή κάτι μού άλλαξε το πρόγραμμα! Κι όταν παντρεύτηκα -δεν είχα προγραμματίσει να χωρίσω- άλλα είχα προγραμματίσει! 

Σκέφτομαι λοιπόν πως αν συνέχιζα με το Β και με τη σειρά έπαιρνα την αλφαβήτα, κάποια στιγμή, η σειρά είμαι σίγουρη ότι ούτως ή άλλως, θα χαλούσε! ΄Ετσι αντί κάποιοι άλλοι ή κάποια γεγονότα να μου χαλάσουν τη σειρά αποφάσισα κι εγώ να τη χαλάσω μόνη μου! Να μη χαλάσω και τη σειρά μου δηλαδή …

 Πάμε λοιπόν χωρίς πρόγραμμα … Ελεύθερα!

Τί λέγαμε;

Α, είχα λοιπόν υποσχεθεί στον εαυτό μου -την ίδια εκείνη στιγμή που ζήτησα από γνωστό κι αγαπημένο φίλο να μου δημιουργήσει το παρόν μπλογκ καθότι δεν είμαι και πολύ των νέων τεχνολογιών- ότι κάθε μέρα θα δημοσίευτα οπωσδήποτε κάτι! Ε, λοιπόν το παρόν δημοσίευμα ενέχει κινδύνους… παρντόν κατέχει ήθελα να πω τη θέση του δημοσιεύματος της επόμενης από τη δημιουργία του μέρας …

δηλαδή καλά που δεν έχω δουλειά σήμερα …  και καλά που το Β το πήρε ο βοριάς και το πήγε στα κομμάτια μαζί με τη γνωστή σειρά, αλλιώς … 

Μόνο πριν φύγω και σας αφήσω (για σήμερα …)

θα ζητήσω από σας -τους τυχαίως τυχόν απ΄εδώ περαστικούς – να αφήσετε στο μπλογκ μου μια λέξη! Μια λέξη θέλω από σας! Λέξη δική σας -σκεφτείτε καλά πριν απαντήσετε γιατί δεν είναι εύκολο- μια λέξη ζητώ ελληνική -μιας και η ελληνική γλώσσα είναι γνωστό ότι είναι (σχεδόν;) η πλουσιότερη του κόσμου- κι είναι η λέξη αυτή μια άλλη λέξη ελληνική που θα μπορούσε(ατε) να χρησιμοποιηθεί για ν΄αντικαταστήσει εκείνη την παλιά, την όμορφη, τη χιλιοειπωμένη! Αυτή θέλω!  

Ποια είναι κατ΄εσάς η λέξη που αποδίδει, περιγράφει ή περικλείει όλα όσα ακριβώς περικλείει ο έρωτας;  -όχι απλώς σαν λέξη-  

Εγώ πάντως έχω μια υπόψη μου …

Μπιζού